Be Diet Catering

Jak komponować posiłki o niskim indeksie glikemicznym?

Nie trzeba być wykwalifikowanym dietetykiem, aby znać pojęcie indeksu glikemicznego, czyli w skrócie IG. Określa on szybkość, z jaką po spożyciu określonego produktu rośnie poziom glukozy we krwi. Wartość IG mieści się w przedziale od O do 100, przy czym 100 stanowi wartość referencyjną czystej glukozy. W tym artykule znajdziesz porady, jak komponować posiłki o niskim indeksie glikemicznym, a także przykładowe przepisy. Zapraszamy!

Dieta o niskim IG – dla kogo?

Biorąc pod uwagę wartość indeksu glikemicznego, produkty spożywcze dzielimy na 3 grupy – te o niskim IG (<55), średnim IG (od 55 do 70) oraz wysokim IG (>70). Dieta wykluczająca produkty o wysokim IG jest adresowana zwłaszcza do osób chorujących na insulinooporność, cukrzycę, otyłość, nadwagę oraz trądzik. Warto przy tym zauważyć, że unikanie produktów o wysokim indeksie glikemicznym może przynieść korzyści praktycznie każdemu. Co więcej, nie istnieją żadne przeciwskazania do jej stosowania. Stanowi doskonałą propozycję dla wszystkich, którzy chcą odżywiać się zdrowiej, a przy okazji również zrzucić zbędne kilogramy. Dieta o niskim IG sprzyja poprawie samopoczucia, pomaga utrzymać wysoki poziom energii w ciągu całego dnia, a także chroni przed rozwojem chorób metabolicznych.

Jak komponować posiłki o niskim indeksie glikemicznym?

Fundamentalną zasadą w diecie o niskim IG jest unikanie węglowodanów prostych lub przyjmowanie produktów będących ich źródłem, w odpowiedniej ilości, wraz z innymi składnikami wpływającymi na zmniejszenie IG całego posiłku. Są to przede wszystkim słodycze – czekolada, batoniki czy cukierki – wyroby cukiernicze np. w postaci słodkich bułek, pączków, ciast i ciasteczek, słone przekąski takie jak chipsy czy paluszki, pieczywo z oczyszczonej mąki pszennej, biały ryż, a także cukier. Wskazane są natomiast węglowodany złożone, które zawierają błonnik pokarmowy spowalniający wzrost poziomu glukozy we krwi. Przykładami takich produktów są kasze gruboziarniste (np. kasza gryczana, płatki pełnoziarniste (np. płatki owsiane) oraz pieczywo żytnie na zakwasie.
Unikanie produktów bogatych w pszenną mąkę wydaje się być kwestią oczywistą. Istnieją jednak produkty, które z pozoru mogą wydawać się bezpieczne, ale w diecie o niskim IG ich spożywanie nie jest wskazane, bądź też trzeba uważać na ich ilość w codziennym menu. Do tych niepozornych produktów należą np. mocno dojrzałe owoce. Zawierają one większą ilość cukrów w stosunku do owoców, które dopiero dojrzewają. Bezpiecznym sposobem na spożywanie dojrzałych owoców jest łączenie ich ze źródłem białka i tłuszczu, np. w formie koktajlu, oczywiście bez dodatku cukru.
Jeśli nie wyobrażasz sobie kawy lub herbaty bez cukru, możesz sięgnąć po odpowiedni zamiennik – ksylitol lub erytrytol. Należy pamiętać o tym, że cukier trzcinowy oraz brązowy mają podobny, negatywny wpływ na organizm, tak jak cukier biały.
Jak komponować posiłki o niskim indeksie glikemicznym? Bardzo ważne jest, aby przygotowywane posiłki zawierały produkty będące źródłem białka. Może to być np. chude mięso, ryby, jaja, nasiona roślin strączkowych (np. soczewica, ciecierzyca, fasola, soja) i zrobione z nich przetwory oraz nabiał, np. chudy twaróg lub jogurty (tradycyjne, skyr, kvarg). Tutaj ważna uwaga – nabiał nie może zawierać dodatku cukru oraz wsadu owocowego, dlatego najlepiej wybierać naturalny smak produktów mlecznych.
Na obniżenie indeksu glikemicznego potrawy wpływa również tłuszcz. Korzystnym dla zdrowia wyborem są tłuszcze roślinne, np. orzechy, oleje roślinne (rzepakowy, słonecznikowy, lniany, oliwa z oliwek), pestki i nasiona (te ostatnie warto spożywać również ze względu na wysoką ilość błonnika pokarmowego).

Śniadanie, obiad i kolacja o niskim indeksie glikemicznym - przepisy


Chcesz przygotować śniadanie, obiad lub kolację z niskim IG? Nie zapominaj o tym, że duże znaczenie ma sam sposób obróbki żywności. Niezwykle ważne jest, aby nie doprowadzić do rozgotowania posiłków. Niezależnie od tego, czy przygotowujesz kolację, obiad czy śniadanie o niskim IG, staraj się gotować produkty tzw. al. dente, czyli na półtwardo. Krótki czas gotowania prowadzi do powstania skrobi opornej, która ma właściwości probiotyczne i obniża wartość indeksu glikemicznego potrawy. Innymi sposobami na przygotowywanie posiłków o niskim IG są np. gotowanie na parze oraz duszenie w wodzie. Nie jest wskazane natomiast smażenie. Kolejną istotną zasadą jest stopień rozdrobnienia produktu – im drobniejszą posiada formę, tym wyższy jest jego IG.
Jeśli chcesz przyrządzić kolację lub obiad o niskim IG, stawiaj na produkty posiadające niski lub ewentualnie średni indeks glikemiczny. Aby sprawdzić poszczególne produkty i ich indeks glikemiczny, zapoznaj się z tabelami rekomendowanymi przez specjalistów w kwestii żywienia.

Śniadanie o niskim indeksie glikemicznym – przepisy

Doskonałym przykładem śniadania o niskim IG jest pełnoziarnista kanapka z gotowanym jajkiem i pastą awokado. Taki posiłek jest bogaty w białko, wartościowe tłuszcze oraz węglowodany złożone. Śniadaniem o niskim IG może być także owsianka wzbogacona o nasiona, pestki i owoce. Jej zaletą jest możliwość przyrządzania na wiele różnych sposobów, dzięki czemu wciąż można odkrywać jej smak na nowo i zadbać o indeks glikemiczny.

Obiad o niskim indeksie glikemicznym – przepisy

Ciekawych przepisów na obiad o niskim IG istnieje bardzo wiele. Przykładami pełnowartościowych posiłków, których indeks glikemiczny wynosi około 50, są: pierś kurczaka z kaszą gryczaną i warzywami, orientalny kurczak curry z brązowym ryżem czy zupa dyniowa z pełnoziarnistymi grzankami . Oryginalnym pomysłem na obiad o niskim IG jest także spaghetti z cukinii, które można podać np. z sosem pomidorowym oraz dodatkiem kawałków kurczaka lub mięsa mielonego.
Główną zasadą przygotowywania posiłków o niskim IG jest łączenie ze sobą produktów będących źródłem węglowodanów złożonych, białka oraz tłuszczów roślinnych. Na tej zasadzie bazuje dieta pudełkowa o niskim IG BeDiet Low IG, no lactose, less gluten. Jest ona dedykowana szczególnie osobom z insulinoopornością lub cukrzycą, ale skorzystać z niej może praktycznie każdy, kto chce odżywiać się zdrowiej i wyeliminować ze swojej diety w jak największym stopniu żywność przetworzoną. Osoby bez nietolerancji pokarmowych mogą stosować taką dietę przez ograniczony okres czasu, ze względu na ograniczenie w diecie glutenu do minimum oraz wykluczenie laktozy. Dieta występuje aż w 4 wariantach o różnej kaloryczności, od 1300 do 2000 kcal.

przez Be Diet Catering

Warzywa i owoce w ciąży i przed nią - wszystko, co warto wiedzieć

Podstawą zdrowo zbilansowanej diety są warzywa i owoce. Każde z nich kryje w sobie mnóstwo cennych mikroskładników, a niektóre stanowią prawdziwe bomby witaminowe! Ponadto owoce i warzywa stanowią bogate źródło związków bioaktywnych, takich jak karotenoidy, likopen, witamina C, E, selen, a także błonnik. Ze względu na cały szereg cennych dla zdrowia składników, spożywanie warzyw i owoców jest szczególnie ważne podczas ciąży, kiedy zapotrzebowanie organizmu na mikroelementy znacząco wzrasta. Jakie owoce i warzywa jeść w ciąży? Koniecznie przeczytaj nasz artykuł!

Najzdrowsze owoce w ciąży

Dlaczego spożywanie owoców i warzyw jest tak ważne? Wiele z nich stanowi prawdziwą skarbnicę antyoksydantów, które zwalczają wolne rodniki. Ponadto owoce i warzywa wspomagają odporność, regulują wydzielanie hormonów, a także chronią organizm przed wieloma groźnymi chorobami, w tym przede wszystkim przed cukrzycą, schorzeniami układu krążenia oraz przed nowotworami. To wszystko zapewniło im fundamentalną pozycję w Piramidzie Zdrowego Żywienia.

Jakie owoce i warzywa jeść w ciąży?

Warzywa i owoce w ciąży powinny znaleźć się w codziennej diecie. Mało tego, mają one istotny wpływ na zdrowie mamy jeszcze przed zajściem w ciążę, dlatego warto zwiększyć ich ilość w swoim menu już na etapie planowania dziecka.
Jaka jest zalecana ilość owoców i warzyw w ciąży i które najlepiej wybierać? Zalecane jest spożywanie około 500 g warzyw w 5 porcjach, przy czym 1 porcja to może być np. kubek zielonej sałaty, 2-3 średniej wielkości ziemniaki lub ½ kubka gotowanych warzyw. Jeśli chodzi natomiast o owoce, optymalna ilość to około 350 g dziennie w 4 porcjach. 1 porcja to może być np. małe jabłko, ¼ kubka suszonych owoców czy ½ kubka soku przecierowego. Taka ilość warzyw i owoców w codziennej diecie dostarcza organizmowi zalecanej ilości witaminy C oraz β-karotenu. Składniki te są dla kobiet w ciąży wyjątkowo ważne, ponieważ obniżają ryzyko przedwczesnego porodu oraz stanu przedrzucawkowego. Ponadto, zawarty w owocach i warzywach błonnik zapobiega pojawianiu się zaparć, które są częstym problemem kobiet ciężarnych.
W jakiej postaci najlepiej spożywać warzywa i owoce? Mogą mieć one formę surówki, sałatki, dodatku do kanapek, koktajlu czy smoothie przygotowanego na bazie owoców i wzbogaconego dodatkiem warzyw. Najwyższą zawartość składników odżywczych mają wtedy, gdy są spożywane zaraz po przygotowaniu.
Jakie są najzdrowsze owoce w ciąży? Tak naprawdę, każde owoce i warzywa zawierają inne składniki odżywcze. Aby kompletnie zaspokoić zapotrzebowanie organizmu, najlepiej stosować zróżnicowaną dietę bazującą na rozmaitych owocach oraz warzywach. Urozmaicona dieta stanowi fundament zdrowego odżywiania nie tylko w okresie ciąży i laktacji!

Niezwykle ważne dla bezpieczeństwa przyszłej mamy i jej dziecka jest unikanie spożywania psujących się warzyw i owoców. Dodatkowo należy pamiętać o dokładnym myciu spożywanych produktów pod bieżącą wodą, a także o przechowywaniu ich w odpowiednich warunkach. Aby mieć pewność wysokiej jakości owoców i warzyw, kupuj je wyłącznie w sprawdzonych sklepach.
Jeśli masz cukrzycę ciążową, uważaj na ilość oraz rodzaj spożywanych owoców. Co prawda są one bogate w składniki odżywcze, ale jednocześnie zawierają również cukry proste. Z tego względu powinny być spożywane w umiarkowanych ilościach i bezpośrednio po głównych posiłkach. Optymalna ilość to dwa owoce wielkości średniego jabłka. Przy cukrzycy ciążowej najlepiej wybierać owoce posiadające niski indeks glikemiczny. Należą do nich np. gruszki, truskawki, morele, grejpfruty, pomarańcze oraz jabłka.

Na co jeszcze zwrócić uwagę, komponując dietę w ciąży i w czasie laktacji?

Zarówno okres ciąży, jak i laktacji wiążą się z wyższym zapotrzebowaniem organizmu na witaminy oraz minerały. Z tego względu warto dbać o zrównoważone i urozmaicone odżywianie. Podstawą jest przestrzeganie zasad zdrowego żywienia, dbanie o odpowiednie nawodnienie, spożywanie 4-5 regularnych posiłków w ciągu całego dnia, a także unikanie przejadania się. Ponadto w okresie karmienia bardzo ważne jest, aby unikać spożywania przetworzonej żywności. Wszystkie te czynniki w dużej mierze wpływają na prawidłowy przebieg laktacji.
Zalecane dobowe ilości warzyw i owoców w ciąży a przy laktacji nie różnią się od siebie znacząco. W okresie laktacji, minimalne spożycie owoców powinno wynosić około 200g dziennie.

Owoce i warzywa w ciąży – jak zadbać o odpowiednią ich ilość?

Dieta a ciąża mają na siebie istotny wpływ. To, w jaki sposób odżywiasz się podczas ciąży i laktacji, oddziałuje na wiele aspektów, w tym przede wszystkim na zdrowie Twoje i rozwijającego się maluszka. Co więcej, zdrowa dieta korzystnie wpływa również na samopoczucie i może zmniejszyć typowe ciążowe dolegliwości.
Wiesz już, że owoce i warzywa w ciąży są niezwykle ważne. Jak zadbać o to, aby w codziennej diecie znalazła się ich odpowiednia ilość? Ułatwieniem dla przyszłych mam może być sprawdzona dieta pudełkowa dla kobiet w ciąży. Przygotowana z myślą o szczególnych potrzebach ciężarnych, dieta BeDiet Mom2Be opiera się na zróżnicowanych posiłkach kryjących w sobie kompleks niezbędnych dla zdrowia mikroelementów. Dzięki temu przyszła mama nie musi się martwić, czy dostarcza dziecku wszystkich potrzebnych do zdrowego rozwoju składników. Mom2Be to sprawdzona dieta pudełkowa dla kobiet w ciąży w Warszawie. Catering dietetyczny BeDiet można zamówić również w innych miastach w całej Polsce, w tym między innymi we Wrocławiu, Poznaniu, Łodzi oraz Gdańsku, jak również w mniejszych miejscowościach takich jak Szczecin, Białystok, Piaseczno, Gliwice oraz wielu innych. Dostępna w 3 wariantach o różnej kaloryczności, dieta Mom2Be dopasuje się do potrzeb kobiet na każdym etapie ciąży, począwszy od pierwszych tygodni aż do pozytywnego rozwiązania.

Warto pamiętać o tym, że warzywa i owoce stanowią podstawę Nowej Piramidy Żywienia. Ze względu na bogactwo ważnych dla zdrowia składników, powinny być obecne w codziennej diecie bez względu na wiek i etap życia, nie tylko w okresie ciąży oraz laktacji!

przez Be Diet Catering

Co jeść przy niedoczynności tarczycy?

Niedoczynnością tarczycy określa się stan spowodowany niedoborem lub brakiem hormonów tarczycowych: T4 oraz T3. Odpowiednie żywienie stanowi ważne  uzupełnienie leczenia i może znacząco wpłynąć na poprawę samopoczucia osoby chorej. W poniższym artykule przedstawiamy czym jest niedoczynność tarczycy oraz jak powinna wyglądać dieta przy tym zaburzeniu.  

Co to jest niedoczynność tarczycy?

Niedoczynność tarczycy to stan, w którym gruczoł tarczycowy wydziela zbyt niską ilość hormonów. Przyczyną niedoczynności jest najczęściej uszkodzenie struktury tarczycy, wynikające z choroby Hashimoto (autoimmunologiczne zapalenie tarczycy), niedoboru jodu lub stosowanej farmakoterapii. Wówczas następuje spadek hormonów T3 (trójjodotyronina) oraz T4 (tyroksyna). Rzadziej występuje niedoczynność wtórna- związana z dysfunkcją przysadki lub podwzgórza.

Objawy niedoczynności tarczycy

Hormony tarczycy pełnią szereg istotnych funkcji w organizmie. Wpływają na metabolizm wszystkich makroskładników, a także gospodarkę niektórych witamin i składników mineralnych, co wiąże się z występowaniem objawów ze strony różnych narządów organizmu. 

Bardzo często objawy są słabo nasilone lub prawie niezauważalne. Niekiedy mogą być przypisywane również innym przyczynom (np. stres), dlatego diagnostyka niedoczynności tarczycy bywa utrudniona. 

Do najczęstszych objawów niedoczynności tarczycy zaliczamy:
• Przewlekłe zmęczenie i osłabienie
• Często występujące uczucie zimna, niezwiązane z temperaturą
• Wzrost masy ciała 
• Trudności z pamięcią i koncentracją
• Suchość skóry
• Wypadanie włosów
• Zaparcia
• U kobiet- nieregularne miesiączki

Diagnostyka niedoczynności tarczycy

Podstawowym badaniem jest oznaczenie stężenia hormonu TSH (tyreotropina), czyli hormonu produkowanego przez przysadkę, który stymuluje pracę tarczycy. Podwyższony poziom TSH może świadczyć o niedostatecznym wydzielaniu T3 i T4 przez tarczycę. W celu potwierdzenia diagnozy wykonuje się również testy diagnostyczne- badanie fT3 i fT4. 
W przypadku diagnostyki choroby Hashimoto dodatkowo oznacza się przeciwciała anty- TPO oraz anty-TPG.

Dieta przy niedoczynności tarczycy

Obniżony poziom hormonów tarczycy, powoduje znaczne obniżenie tempa metabolizmu (o około 1/3 w stosunku do osób zdrowych). Z tego powodu część chorych może zmagać się z nadwagą lub otyłością. Bardzo istotne jest zastosowanie odpowiedniej diety oraz wprowadzenie aktywności fizycznej, w celu redukcji masy ciała.
Dieta przy niedoczynności tarczycy powinna uwzględniać umiarkowany deficyt energetyczny (300-500 kcal), ale nie może być zbyt niskoenergetyczna. Znaczne obniżenie podaży kalorii może doprowadzić do poważnych niedoborów żywieniowych, a także niekorzystanie wpływa na sam metabolizm. 
Szczególne znaczenie w niedoczynności tarczycy ma regularna aktywność fizyczna, która zwiększa tempo przemiany materii.

Odpowiednie żywienie to nieodłączny element leczenia farmakologicznego w niedoczynności tarczycy. Poniżej przedstawiamy najważniejsze zalecenia dietetyczne:
• Regularność posiłków- najbardziej korzystne będzie spożywanie mniejszych porcji, w krótszych odstępach czasu: 4-5 posiłków dziennie, co 3-4 godziny
• Spożywanie węglowodanów o niskim indeksie glikemicznym- zaleca się wybieranie węglowodanów złożonych, które stanowią również źródło błonnika pokarmowego. Błonnik  wspomaga trawienie i zapobiega występowaniu zaparć. Wieloziarniste produkty zbożowe są też bogatsze w składniki mineralne i witaminy. 
• Dieta powinna być bogata w pełnowartościowe białko, czyli chude mięso (indyk, drób, królik, cielęcina, chuda wieprzowina) oraz przetwory mleczne (kefiry, jogurty naturalne, sery twarogowe). Pełnowartościowe białko to źródło tyrozyny- aminokwasu niezbędnego do syntezy hormonów tarczycowych. Białko powinno stanowić 15-20% wartości energetycznej diety.
• Ograniczenie spożycia tłuszczu- należy unikać kwasów tłuszczowych nasyconych, obecnych w tłuszczach zwierzęcych oraz tłuszczów trans, występujących w produktach wysoko przetworzonych. Źródłem tłuszczu w diecie powinny być oleje roślinne oraz ryby morskie, zawierające kwasy omega-3. Kwasy te są szczególnie istotne zwłaszcza w chorobie Hashimoto- wspomagają układ odpornościowy, działają przeciwzapalnie.
• Odpowiednia podaż jodu- pierwiastek ten ma ogromne znaczenie w prawidłowej pracy tarczycy. Jest niezbędny do produkcji hormonów: T3 i T4. Źródło jodu to głownie ryby morskie oraz owoce morza
• Odpowiednia podaż selenu- to kolejny pierwiastek istotny dla prawidłowego funkcjonowania tarczycy. Jego niedobór obniża syntezę T3. Źródło selenu stanowią  produkty zbożowe, nasiona słonecznika, cebula, czosnek
• Odpowiednia ilość cynku i witaminy E- cynk wzmacnia odporność oraz reguluje tempo metabolizmu. Razem z witaminą E zwiększają przyswajanie jodu w organizmie. Źródła cynku: mięso, ryby, owoce morza. Źródła witaminy E: oleje roślinne, ziarna zbóż, orzechy i nasiona
• Ograniczenie spożycia soi- zawarte w soi izoflawony ograniczają wchłanianie jodu. Natomiast fityniany utrudniają wchłanianie  ważnych składników mineralnych:  wapnia, magnezu, żelaza i cynku. 
• Warzywa z rodziny krzyżowych m.in. kalafior, kalarepa, brukselka nie powinny być spożywane na surowo, z względu na zawarte w nich substancje goitrogenne (wolotwórcze). Zaburzają one pracę tarczycy, poprzez ograniczenie wykorzystania jodu. Gotowanie w wodzie znacznie obniża zawartość tych substancji w warzywach.
• Spożywanie  3 porcji warzyw i 2 porcji owoców dziennie- dieta w niedoczynności tarczycy powinna być bogata w owoce i warzywa, które są świetnym źródłem witamin, składników mineralnych, antyoksydantów, a także błonnika pokarmowego. 
• Odpowiednie nawodnienie organizmu- przynajmniej 1,5-2 lita płynów dziennie. Głównym źródłem powinna być woda mineralna.

Dieta eliminacyjna, a niedoczynność tarczycy

Warto wspomnieć, że na ten moment nie ma badań naukowych, które pozwoliłyby  stwierdzić, że eliminacja glutenu i/lub laktozy u chorych na niedoczynność jest wskazana. Nie zaleca się wprowadzania eliminacji bez wyraźnej przyczyny (celiakia, nietolerancja, alergia). Ograniczenie glutenu, czy laktozy bez odpowiedniego zbilansowania jadłospisu, może wiązać się z ryzykiem niedoborów żywieniowych, a także wystąpieniem wtórnej nietolerancji.

przez Be Diet Catering

Co jeść przy nadczynności tarczycy?

Nadczynność tarczycy to zaburzenie które daje szereg specyficznych objawów.  Aby wspomóc leczenie ważną rolę stanowi dieta. Co należy jeść, czego unikać? Jaki obrać kierunek podczas wyboru sposobu żywienia? Przekonajmy się.

Nadczynność tarczycy –  charakterystyka  

Nadczynność tarczycy to jedno z najczęstszych zaburzeń endokrynologicznych dotykające głównie kobiety w wieku 20-40 lat. W Polsce dotyka około 2% populacji. Charakteryzuje się nadmierną produkcją hormonów tarczycowych w stosunku do potrzeb organizmu. Przyczyną nadczynności tarczycy jest najczęściej  choroba Gravesa i Basedowa, rzadziej guzki samego gruczołu czy leczenie nadmiernymi dawkami hormonów tarczycy. W nadczynności tarczycy znacząco zwiększa się poziom metabolizmu, co często wiąże się z niską masą ciała,  oraz może doprowadzić do niedoborów żywieniowych.  Tak więc po zdiagnozowaniu należy nie tylko zacząć leczenie farmakologiczne ale uzupełnić o zalecenia dotyczące żywienia.  Nieleczona nadczynność tarczycy może powodować szereg groźnych powikłań. 

Rola prawidłowej diety w nadczynności tarczycy

Odpowiednia dieta przy nadczynności tarczycy stanowi szczególnie ważny element. Jej zadaniem jest zapobieganie nadmiernej utracie masy ciała spowodowanej pobudzonym metabolizmem, uchronienie chorego przed niedożywieniem i przede wszystkim dostarczenie wszystkich niezbędnych składników odżywczych i energii, potrzebnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. 

Podstawowe założenia diety

Energia: Ilość energii w całodziennie diecie ustala się w zależności od BMI chorego. W przypadku osób o prawidłowym indeksie masy ciała stosujemy dietę normokaloryczną, kontrolując stale masę ciała do czasu wyrównania hormonalnego. U chorych z BMI poniżej normy stosuje się dietę hiper kaloryczną. Ilość energii ustala się indywidulanie.  Zazwyczaj jest ona zwiększana o około 15-20% w stosunku do zapotrzebowanie dalej osoby. W przypadku głębokich nadczynności procent zwiększenia podaży energii może ulec znaczącemu zwiększeniu, nawet to 50-80%. 

Białko: tak jak w przypadku energii, u osób z prawidłowym BMI stosujemy dietę normo białkową gdzie ten makroskładnik stanowi 12-15% całodziennej racji pokarmowej. U chorych z niedowagą oczywiście zwiększamy spożycie wysokiej  jakości białka do ilości około 110-130g na dobę. Ważne aby białko pochodziło z wysokiej jakości produktów. Głównym jego źródłem powinny być:  chude mięsa, ryby, jaja oraz suche nasiona roślin strączkowych.

Tłuszcz- Zalecamy aby tłuszcze stanowiły 20-35% całodziennej puli energetycznej. Poleca się spożywanie głownie tłuszczów pochodzenia roślinnego. Są one dobrym źródłem wielonienasyconych  kwasów tłuszczowych z rodziny omega-3 które mają działanie przeciwzapalne. Doskonałe źródła zdrowych kwasów tłuszczowych to między innymi: olej lniany, rzepakowy, oliwa z oliwek, orzechy, nasiona lnu, pestki dyni, słonecznika, awokado oraz oliwki. 
 
Węglowodany – Całodzienna podaż powinna stanowić około 50-70%. Oczywiście bardzo istotne jest zwrócenie uwagi na jakość produktów stanowiących źródło węglowodanów w diecie. Polecamy wybór produktów zbożowych pełnoziarnistych, warzyw i owoców. Istotna jest również  kontrola ilości błonnika tak aby stanowił około 20-40g na dobę. W przypadku kiedy mamy do czynienia z biegunkami wynikającymi z zaburzeń metabolizmu, należy oczywiście odpowiednio zweryfikować podaż błonnika i wdrożenie diety łatwostrawnej. 
 
Składniki istotne w diecie osób borykających się nadczynnością tarczycy to również:
 
Witamin D i wapń- zwiększony metabolizm to znacznie ryzyko wystąpienia osteoporozy. Prawidłowa podaż witaminy D oraz wapnia to ważna profilaktyka tego schorzenia. Wartościowe źródła wapnia to mleko i jego przetwory, brokuły i warzywa zielonolistne, amarantus, pestki dyni, migdały, sezam, mak. W takich produktach jak sardynki, śledzie, szprotki  w znacznych ilościach znajdziemy zarówno wapń i witamina D. Witaminę  D dostarczają różnie pozostałe ryby morskie. W okresie wiosenno-letnim  korzystaj możliwości endogennej syntezy tej witaminy. Wystarczy 15 minut na słońcu. Jesienią i zimą konieczne jest wdrożenie suplementacji. 
 
Jod – to pierwiastek bardzo ważny dla pracy tarczycy, ale należy kontrolować jego ilość w diecie. Nadmierne spożywanie produktów będącym źródłem jodu: alg, wodorostów, ryb (powyżej 2-3 razy w tygodniu) czy suplementów może indukować nadczynność tarczycy 

Nadczynność tarczycy kojarzy się nam ze szczupłą sylwetką. Nie jest to jednak sytuacja która może pozostać bez interwencji. Pamiętajmy o konieczności leczenia tego schorzenia. Dieta w nadczynności tarczycy jest bardzo ważna. Warunkuje prawidłowe odżywienie organizmu. Zachęcamy do zgłoszenia się do dietetyka zaraz po ustaleniu diagnozy,  w celu ustalenia zaleceń żywieniowych dostosowanych do aktualnej sytuacji.

przez Be Diet Catering

Jak zdrowo się odchudzać przy hashimoto?

Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, bardziej znane pod nazwą Hashimoto, jest chorobą ściśle związaną z układem odpornościowym. Schorzenie polega na tym, że komórki odpornościowe organizmu zaczynają atakować tarczycę, co prowadzi do przewlekłego stanu zapalnego, a w konsekwencji do uszkodzenia tkanek narządu, ograniczenia wydzielania hormonów, a nierzadko również do niedoczynności tarczycy. Czy przy tym schorzeniu możliwe jest zdrowe odchudzanie? W jaki sposób odpowiednia dieta może wpłynąć na leczenie choroby? Zapoznaj się z naszym artykułem, w którym odpowiadamy na te oraz inne pytania związane z Hashimoto.

Dieta przy Hashimoto

Osobom zmagającym się z Hashimoto często towarzyszy uczucie przemęczenia, osłabienia, kłopoty z koncentracją czy wahania nastroju. Właściwie zbilansowana dieta w Hashimoto może zmniejszyć te niepożądane objawy, poprawić samopoczucie i wspomóc leczenie choroby. Celem diety często jest także zrzucenie nadprogramowych kilogramów. Odchudzanie przy Hashimoto jest trudniejsze niż redukcja wagi u osób zdrowych, ponieważ choroba ta niestety sprzyja wzrostowi masy ciała. Jak zdrowo schudnąć przy Hashimoto? Oto podstawowe zasady, których warto się trzymać:
• Pamiętaj o regularnych badaniach! Przy Hashimoto, niezwykle ważna jest systematyczna kontrola poziomu hormonów tarczycy. Ich rola polega przede wszystkim na regulacji metabolizmu. To właśnie dlatego niedoczynność tarczycy zwykle wiąże się z osłabieniem podstawowej przemiany materii, a to z kolei może przyczynić się do wzrostu wagi ciała i utrudniać odchudzanie. Osoby z niedoczynnością tarczycy często mają problem z nadwagą lub nawet otyłością. Bardzo ważne jest, aby przed wdrożeniem diety redukcyjnej, przy niedoczynności tarczycy wprowadzić odpowiednie leczenie farmakologiczne oraz wyrównać poziom hormonów w organizmie.
  • Zastosuj w swojej diecie deficyt energetyczny. To najważniejsza kwestia, która ma kluczowe znaczenie dla efektywności stosowanej diety. Bezpieczny deficyt energetyczny wynosi około 300-500 kcal mniej w stosunku do całkowitej przemiany energii, określanej jako CPM. Jest to ilość energii, jaka jest niezbędna dla prawidłowej pracy narządów oraz wykonywania codziennych aktywności. Oprócz takich czynników jak wzrost oraz waga ciała, na wartość CPM wpływ ma również prowadzony styl życia, rodzaj wykonywanej pracy, a także aktywność fizyczna. A zatem jest to wartość indywidualna, które może bardzo różnić się w zależności od danych parametrów. Jak można obliczyć u siebie wartość CPM? W tym celu można skorzystać z ogólnie dostępnych kalkulatorów, które na podstawie różnych czynników obliczają indywidualne zapotrzebowanie energetyczne.
• Unikaj niskokalorycznych i zbyt restrykcyjnych diet. Wbrew pozorom, taki sposób odżywiania nie przynosi długotrwałych efektów i co gorsza, może nieść ze sobą negatywne konsekwencje zdrowotne. Restrykcyjne diety są szczególnie niewskazane dla osób chorujących na Hashimoto. Zbyt duży deficyt energetyczny może negatywnie wpływać na pracę tarczycy, a także na produkcję hormonów. Dodatkowo może przyczyniać się do utraty masy mięśniowej i obniżenia tempa metabolizmu. Restrykcyjna dieta wiąże się również z ryzykiem pojawienia się niedoborów pokarmowych oraz wywołanych nimi chorób.
• Wzmocnij efekty diety dzięki regularnym ćwiczeniom. Nawet najlepiej skomponowana dieta redukcyjna przy Hashimoto nie zawsze wystarcza, aby uzyskać oczekiwane rezultaty. Niezwykle ważną kwestią mającą istotny wpływ na przebieg odchudzania jest regularna aktywność fizyczna. Chroni ona aktywną metabolicznie tkankę mięśniową, tym samym wspomagając przemianę materii. Rodzaj oraz poziom aktywności należy dostosować do swoich aktualnych możliwości. Można rozpocząć np. od codziennych spacerów, jazdy na rowerze lub wizyt na basenie.
• Nie stosuj diety eliminacyjnej, jeśli nie ma takich wskazań. Zdarza się, że chorobie Hashimoto towarzyszy nietolerancja glutenu oraz laktozy, jednakże nie jest to regułą. Często osoby chorujące na Hashimoto wykluczają ze swojej diety gluten oraz laktozę profilaktycznie, bez wyraźnych ku temu wskazań. Jeśli nie występują charakterystyczne dla nietolerancji objawy, nie ma podstaw do wprowadzenia diety bezglutenowej lub diety bez laktozy. Taka eliminacja nie tylko jest bezzasadna, ale przede wszystkim zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych dla zdrowia niedoborów pokarmowych. Wykluczenie dużej grupy produktów ze swojej diety powinno być wdrożone wyłącznie w sytuacji, kiedy tak zaleci lekarz lub dietetyk.
• Zapoznaj się z najważniejszymi zaleceniami żywieniowymi dla osób z Hashimoto. Przy planowaniu diety redukcyjnej istotna jest nie tylko kaloryczność, ale również jakość spożywanych produktów. Ich właściwy wybór w korzystny sposób wpłynie na przebieg leczenia oraz poprawę samopoczucia.

Dieta redukcyjna przy Hashimoto- najważniejsze zasady

Poniżej wymieniliśmy główne zalecenia żywieniowe przy Hashimoto:
• Spożywaj 4-5 regularnych posiłków dziennie
• Wybieraj pełnowartościowe białko zawierające tyrozynę. Jest to aminokwas niezbędny w syntezie hormonów tarczycy. Źródłem pełnowartościowego białka są przede wszystkim ryby, chude mięso, owoce morza, przetwory mleczne oraz jaja.
• Unikaj produktów o wysokim indeksie glikemicznym, a zwłaszcza cukrów prostych, które powinny być ograniczone do minimum. Podstawę diety powinny stanowić produkty o niskim i średnim indeksie glikemicznym, w tym produkty będące źródłem błonnika oraz produkty pełnoziarniste.
• Ogranicz tłuszcze nasycone na rzecz tłuszczów wielonienasyconych, w tym zwłaszcza kwasów omega-3 o działaniu przeciwzapalnym. Ich najlepszym źródłem są ryby morskie, orzechy oraz nasiona.
• Wyeliminuj z diety produkty wysoko przetworzone.
• Pamiętaj o odpowiednim nawodnieniu organizmu. Minimum to 1,5-2 litry płynów w postaci wody mineralnej, naparów ziołowych oraz herbat w ciągu dnia.
• Uważaj na produkty zawierające goitrogeny – substancje wolotwórcze, które w reakcji z jodem prowadzą do hamowania syntezy hormonów tarczycy. Takimi produktami są np. kalafior, brokuły oraz jarmuż. Można je bezpiecznie spożywać po obróbce termicznej, która pozbawia je większości substancji o niekorzystnym działaniu.
• Zadbaj o odpowiednią ilość selenu w diecie. Jest to składnik niezbędny do syntezy hormonów tarczycy. Można go znaleźć np. w rybach, owocach morza, jajach, mleku oraz jego przetworach, produktach zbożowych, nasionach słonecznika, cebuli oraz czosnku.
• Pamiętaj o podaży witamin D – w sezonie jesienno-zimowym zalecana jest suplementacja tego składnika.
Całkowicie bezpieczna, skomponowana z myślą o osobach cierpiących na choroby tarczycy jest dieta pudełkowa Be Diet Hashimoto. Charakteryzuje się zwiększoną ilością antyoksydantów oraz kwasów tłuszczowych omega-3, które wykazują działanie przeciwzapalne. Co więcej, dieta sprzyja odchudzaniu przy Hashimoto. Innym polecanym modelem odżywiania może być dieta pudełkowa o niskim IG. Jest ona oparta na produktach mających niski lub średni indeks glikemiczny, dlatego pomaga ustabilizować poziom cukru we krwi i pozwala uniknąć spadków energii w ciągu dnia, co jest często odczuwalne przez osoby chorujące na Hashimoto. Dieta jest polecana również dla osób z nietolerancją laktozy oraz osób, które chcą ograniczyć w swojej diecie gluten.

przez Be Diet Catering

Witaminy w ciąży - co suplementować i co jeść, by nie mieć niedoborów?

Ciąża to czas, w którym zapotrzebowanie na witaminy i składniki mineralne znaczne wzrasta. Nawet starannie skomponowana, urozmaicona dieta nie zawsze jest w stanie w pełni pokryć zapotrzebowanie na poszczególne składniki. Zachodzące w organizmie kobiety zmiany mogą też prowadzić do zmniejszenia biodostępności niektórych substancji odżywczych. Z tego względu, w wielu przypadkach zalecana jest dodatkowa suplementacja w czasie ciąży.

Witaminy dla kobiet w ciąży – jak stosować?

Fundamentem zdrowego odżywiania w ciąży jest zbilansowana dieta. W tym wyjątkowym czasie, kobieta powinna zadbać o regularne pory posiłków i zapewnić sobie urozmaicone menu. Ponadto należy unikać soli, tłuszczów nasyconych, cukrów prostych oraz wysoko przetworzonej żywności. Codzienna dieta powinna obfitować w naturalne produkty o wysokiej wartości odżywczej – warzywa i owoce, grube kasze, ryż, pełnoziarniste produkty zbożowe, chudy i półtłusty nabiał, chude mięsa oraz jaja. Nie mniej ważne jest odpowiednie nawodnienie – wskazane jest picie co najmniej 2 litrów wody w ciągu całego dnia. Dieta a ciąża – te dwa pojęcia są ze sobą mocno powiązane i mają na siebie wzajemnie duży wpływ!
Jakie witaminy brać w ciąży? Pamiętaj o tym, że nie warto korzystać z suplementów diety na własną rękę pod wpływem np. reklamy w telewizji. Wybór odpowiednich preparatów zawsze powinien być konsultowany z lekarzem prowadzącym. Dlaczego jest to takie istotne? Zarówno niedobór, jak i nadmiar witamin w diecie może zaszkodzić Tobie oraz dziecku. Lekarz wskaże, czy konieczne będzie przyjmowanie preparatu z kompleksem witamin, czy wystarczy zastosować suplement zawierający tylko poszczególne składniki.
Suplementacja może być potrzebna nie tylko podczas ciąży, ale również w połogu oraz w czasie karmienia piersią. Zgodnie z rekomendacją z 2000 roku, przyjmowanie preparatów multiwitaminowych w przypadku wszystkich kobiet w ciąży nie jest wskazane. Warto, abyś zaufała swojemu lekarzowi w tej kwestii i nie stosowała wybranych samodzielnie suplementów.

Ciąża – jakie witaminy są najbardziej potrzebne?

Do najczęściej suplementowanych witamin u kobiet ciężarnych należą: kwas foliowy, witamina D3, żelazo oraz wielonienasycone długołańcuchowe kwasy tłuszczowe (np. DHA). Przyjrzyjmy się dokładniej poszczególnym składnikom, ich właściwościom oraz znaczeniu dla zdrowia ciąży.

•  Kwas foliowy/foliany. Urozmaicona dieta pokrywa około 50% dziennego zapotrzebowania na ten składnik u kobiet ciężarnych. Znajdziemy go przede wszystkim w sałacie, szpinaku, kapuście, brokułach., wątróbce, jajach, orzechach, serach, a także w pełnoziarnistych produktach zbożowych. Już od momentu planowania ciąży, w czasie jej trwania, a także w okresie laktacji zaleca się suplementację folianów w ilości 0,4-0,9 mg/dobę, w zależności od wieku ciąży.
•  Witamina D3. Konieczność jej ewentualnej suplementacji stwierdza się na podstawie badań stężenia 25(OH)D w surowicy krwi. Niedobór witaminy D3 w czasie planowania ciąży oraz w czasie jej trwania może przynieść negatywne skutki zdrowotne. Dawka przyjmowanej witaminy D powinna być dostosowana do jej stężenia w surowicy. Najczęściej mieści się ona w zakresie 1500-2000 IU witaminy D na dobę. W przypadku kobiet mających BMI powyżej 30, zapotrzebowanie na witaminę D wynosi nawet do 4000 IU na dobę.
•  Żelazo. Niedokrwistość należy do bardzo częstych przypadłości występujących u kobiet w ciąży. Zapotrzebowanie na ten składnik mineralny wzrasta równomiernie do stopnia zaawansowania ciąży oraz rozwoju płodu. Ponieważ niedokrwistość najczęściej spowodowana jest niedoborem żelaza, wskazana jest suplementacja żelaza u wszystkich kobiet ciężarnych, a także kobiet planujących zajście w ciąże. Zaleca się przyjmowanie 30-60mg żelaza na dobę. Suplementacja tego składnika obniża ryzyko występowania powikłań okołoporodowych, infekcji, niskiej masy urodzeniowej oraz porodów przed terminem.
•  Jod. Jego suplementacja zmniejsza, a nawet eliminuje ryzyko wystąpienia niedorozwoju umysłowego oraz zaburzeń na tle neurologicznym u dzieci. Zapotrzebowanie na jod u kobiet w ciąży wynosi około 220 μg na dobę już od pierwszego trymestru ciąży. U zdrowych kobiet nie chorujących na tarczycę, zalecana jest suplementacja jodu w dawce 150-200 μg na dobę. W przypadku kobiet zmagających się z chorobami tarczycy, suplementację jodu dostosowuje się do aktualnego stężenia hormonów tarczycy i przeciwciał.
•  DHA, czyli kwas dokozaheksaenowy. Badania naukowe wykazały, że suplementacja tych kwasów obniża ryzyko przedwczesnego porodu oraz wystąpienia stanu przedrzucawkowego. Zaleca się suplementację minimum 200 mg DHA na dobę u wszystkich kobiet ciężarnych, a u kobiet które spożywają małe ilości ryb, wskazane może być przyjmowanie wyższej dawki. W przypadku kobiet, u których występuje zwiększone ryzyko przedterminowego porodu, zalecana jest suplementacja DHA w ilości 1000 mg na dobę.

Witaminy dla kobiet w ciąży – prawidłowa suplementacja

Pamiętaj o tym, że każdy preparat przyjmowany w okresie ciąży lub jej planowania powinien być przedtem zatwierdzony przez lekarza prowadzącego. To prawda, że już na samym początku ciąży zapotrzebowanie na wiele mikroskładników znacząco wzrasta, jednakże u każdej kobiety potrzeba suplementacji może być inna. Z tego względu jest to kwestia wymagająca indywidualnego podejścia. Według najnowszych zaleceń, optymalnym rozwiązaniem jest selektywna suplementacja witamin i minerałów w ciąży.

Co jeść w ciąży?

Należy mieć na uwadze, że suplementy stanowią wyłącznie uzupełnienie diety i nie są w stanie zastąpić urozmaiconego, bogatego w witaminy i minerały menu. Każda przyszła mama powinna zadbać o to, aby w jej codziennym jadłospisie nie zabrakło owoców, warzyw, zdrowych tłuszczów oraz chudego mięsa. Dobrze skomponowana dieta może w dużej mierze zaspokoić zapotrzebowanie kobiety ciężarnej na poszczególne mikroskładniki. Przyjmowanie preparatów wielowitaminowych okaże się wówczas zbędne. Takim rozwiązaniem jest dieta pudełkowa w ciąży Mom2Be, stworzona specjalnie dla przyszłych mam. Oparta na smacznych i pełnowartościowych posiłkach, doskonale sprawdzi się na każdym etapie ciąży, a także w okresie połogu oraz karmienia piersią. Dieta pudełkowa dla kobiet w ciąży Warszawa jest najwygodniejszym i najpewniejszym sposobem na zapewnienie sobie i swojemu dziecku prawidłowo zbilansowanego dziennego jadłospisu.

przez Be Diet Catering

Ile białka dziennie należy spożywać?

Jednym z podstawowych makroskładników w diecie człowieka jest białko. Pełni ono cały szereg funkcji fizjologicznych w całym organizmie, dlatego niezbędne jest dostarczanie odpowiedniej jego ilości każdego dnia. W jaki sposób obliczyć, ile wynosi dzienne zapotrzebowanie na białko? Zapraszamy do lektury!

Ile białka dziennie należy spożywać i dlaczego jest ono takie ważne?

Rolą białka jest między innymi regulacja procesów metabolicznych, odbudowa uszkodzonych tkanek oraz utrzymanie prawidłowego pH płynów ustrojowych. Dodatkowo białko uczestniczy w syntezie hormonów oraz regulacji ciśnienia krwi. Stanowi niezbędny składnik dla prawidłowego wzrostu oraz rozwoju organizmu.
Białko zawarte jest w wielu produktach spożywczych, które spożywamy każdego dnia. Aby w najlepszy sposób wspierać swój organizm, warto wybierać dobre źródła białka, które kryją w sobie bogactwo cennych wartości odżywczych. Mogą to być zarówno produkty pochodzenia zwierzęcego, jak i produkty roślinne, które niekiedy zawierają podobną ilość białka, jak mięso.
Źródłem pełnowartościowego białka pochodzenia zwierzęcego są przede wszystkim:
• jaja
• mięso
• ryby
• mleko i przetwory mleczne

Najlepsze źródło białek roślinnych stanowią natomiast:
• nasiona roślin strączkowych takie jak soja, soczewica, ciecierzyca, fasola oraz groch
• białka pochodzące z produktów zbożowych (jęczmień, owies, kukurydza, makarony, ryże, kasza bulgur)
• orzechy i nasiona (słonecznik, pestki dyni)
Prawidłowo zbilansowany jadłospis powinien zawierać wszystkie z wymienionych grup produktów w odpowiednich ilościach odpowiadających indywidualnym potrzebom. Każdy, kto przykłada dużą wagę do swojego zdrowia, powinien dobrze znać najlepsze źródła białka w diecie. Więcej informacji na ten temat znajdziesz pod tym adresem: https://bediet.catering.fcgapps.pl/najlepsze-zrodla-bialka/.
Ile białka dziennie powinniśmy spożywać? Odpowiedź na to pytanie jest uzależniona od kilku czynników. W każdym organizmie metabolizm białek i aminokwasów przebiega nieco inaczej, na co wpływ mają określone uwarunkowania. Poniżej prezentujemy podstawowe czynniki, które przekładają się na zapotrzebowanie organizmu na białko:
• stan fizjologiczny. Synteza białka przebiega intensywniej u kobiet w ciąży. Wpływ na to mają procesy związane z budową tkanek płodu, błon płodowych, a także przyrost beztłuszczowej masy ciała kobiety. Zapotrzebowanie na białko jest wyższe również w okresie laktacji ze względu na konieczność zapewnienia odpowiedniej ilości białka w mleku matki.
• wiek. Wyższe zapotrzebowanie na białko mają dzieci, ponieważ w ich organizmie zachodzą procesy budowy nowych komórek i różnicowania tkanek. Także osoby starsze powinny spożywać większe ilości białka.
• stan zdrowia. Synteza białka jest podwyższona np. po przebytej chorobie. Dzieje się tak dlatego, że organizm wymaga regeneracji i potrzebuje białka, aby powrócić do stanu sprzed choroby.
• aktywność fizyczna. Zapotrzebowanie na białko wzrasta u osób, które mają wysoki poziom aktywności fizycznej. Powodem takiego stanu jest konieczność naprawy uszkodzeń tkanek wywołanych wysiłkiem fizycznym oraz przyrost tkanki mięśniowej.

Innymi czynnikami mającymi wpływ na to, ile białka dzienne potrzebuje organizm, są: masa ciała oraz wartość odżywcza spożywanego białka.

Indywidualne zapotrzebowanie na białko można w prosty sposób obliczyć samodzielnie. Jest ono określane w gramach na kilogram masy ciała. Według norm, dorosły człowiek o dobrym stanie zdrowia i prawidłowej wadze powinien dziennie spożywać około 0,9 – 1 g białka na 1 kg masy ciała. A zatem, osoba ważąca 60 kg powinna spożywać około 54-60 gramów białka na dobę. Powinno ono zaspokajać około 15-20% całkowitego zapotrzebowania organizmu na energię.

Kwestia odpowiedniej ilości białka jest szczególnie istotna w przypadku:
• dzieci i młodzieży – z uwagi na intensywny wzrost i rozwój, ich zapotrzebowanie na białko jest około 1,5-2 razy większe, niż u osób dorosłych
• kobiet ciężarnych – powinny one spożywać około 1,5 g białka na każdy kilogram masy ciała
• sportowców i pracowników fizycznych – w ich przypadku wskazane jest spożywanie od 1,4 do 2g białka na kilogram masy ciała

Przy określaniu swojego indywidualnego zapotrzebowania na białko oraz planowaniu jadłospisu należy mieć na uwadze, że zarówno niedobór, jak i nadmierne spożywanie białka może przynieść negatywne konsekwencje dla zdrowia i funkcjonowania organizmu.
Zbyt mała ilość białka w diecie może prowadzić do spadku masy mięśniowej, niedokrwistości, obniżenia odporności, a także upośledzenia funkcji trawienia oraz wchłaniania. U dzieci niedobór białka powoduje zahamowanie tempa wzrostu.
Nadmierne spożycie białka przyczynia się do zwiększonego wydalania wapnia wraz z moczem, czego konsekwencją może być osteoporoza. Zbyt duża ilość białka w diecie zwiększa także ryzyko kwasicy oraz powstawania kamieni nerkowych.
W jaki sposób można kontrolować ilość spożycia białka? Dobrą propozycję stanowi dieta pudełkowa o niskim IG. Jest bogata w pełnowartościowe białko, a dodatkowo zawiera niezbędne organizmowi węglowodany złożone oraz bogate w mikroskładniki warzywa i owoce. Dzięki temu stanowi kompletną dietę, a jednocześnie jest wygodną metodą odżywiania dla osób, które cenią sobie swój czas.

Ile białka dziennie na redukcji?

W przypadku osób chcących zredukować tkankę tłuszczową, zalecane jest zwiększenie podaży białka do poziomu 1,2-1,6 g na każdy kilogram masy ciała. Dotyczy to osób dorosłych, których aktywność fizyczna jest umiarkowana. Sportowcy a także osoby pracujące fizycznie w celu redukcji tkanki tłuszczowej powinny spożywać 1,6-2,4 g na kilogram masy ciała.

Ile białka dziennie na przyrost masy?

Jeśli zależy Ci na przyroście masy mięśniowej, białko stanowi szczególnie ważny element pomagający w osiągnięciu tego celu. Ile białka dziennie na przyrost masy można spożywać? W tym przypadku zalecane jest podniesienie dziennej porcji białka do poziomu 2-2,5 g na kilogram masy ciała. Warto kontrolować tą ilość, aby nie doprowadzić do jej przekroczenia. Jest to istotne dla zdrowia ze względu na negatywne konsekwencje wynikające z nadmiernego spożycia białka w codziennej diecie.

przez Be Diet Catering