Niedoczynność tarczycy dieta - na co uważać?
Tarczyca jest niezwykle ważnym gruczołem, który wpływa na wiele procesów w organizmie. Jest odpowiedzialna za wytwarzanie hormonów, w tym trijodotyroniny, tyroksyny oraz kalcytoniny, niezwykle istotnych dla prawidłowego funkcjonowania. Aby tarczyca mogła sprawnie pracować, należy we właściwy sposób wspierać jej zdrowie. Czy można to zrobić, stosując odpowiednią dietę? Przeczytaj nasz artykuł!
Niedoczynność tarczycy – dieta
Zaburzenia pracy tarczycy nie należą do rzadko występujących dolegliwości – dotykają około 5% dorosłych kobiet i 1% dorosłych mężczyzn. Ryzyko zachorowania wzrasta wraz z wiekiem, ale zdarza się, że zaburzenia pojawiają się już u dzieci.
Na pracę oraz zdrowie tarczycy w dużej mierze wpływa codzienna dieta i utrzymanie prawidłowej wagi ciała. W przypadku wystąpienia problemów zdrowotnych, takich jak niedoczynność tarczycy, pierwszym krokiem jest zrzucenie nadprogramowych kilogramów, uzupełnienie niedoborów pokarmowych w diecie, ograniczenie stresu, a także unikanie pozostałych czynników, które mogłyby zaburzać prawidłową pracę tarczycy.
Jaka dieta na niedoczynność tarczycy?
Niedoczynność tarczycy to zaburzenie, które polega na tym, że gruczoł ten produkuje zbyt mało hormonów w stosunku do zapotrzebowania organizmu. Konsekwencją może być ciągłe uczucie zmęczenia oraz senności, trudności z zapamiętywaniem, przyrost masy ciała, a nawet depresja.
Niedoczynność jest najczęściej występującym zaburzeniem czynności tarczycy. Do jej głównych przyczyn należy choroba Hashimoto, czyli przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy. W przypadku wystąpienia tego zaburzenia, bardzo ważne jest stosowanie odpowiednio zbilansowanej i urozmaiconej diety. W szczególności należy wzbogacić swoje menu o składniki pokarmowe, których niedobór ma negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie tarczycy.
W polskim społeczeństwie najczęściej spotykany jest niedobór:
• witaminy D2
• cynku
• selenu
• żelaza – niedobór tego składnika w diecie może prowadzić do niedoczynności tarczycy
• magnezu
• kwasów omega-3
• jodu
• witam z grupy B, w tym witaminy B9 oraz B12.
Każdy z wymienionych składników ma istotny wpływ na pracę tarczycy.
Dieta przy niedoczynności tarczycy opiera się na podstawowych zasadach zdrowego odżywiania. Zalecane jest ograniczenie produktów pszennych – np. białego chleba i makaronu na rzecz pieczywa razowego, ciemnych makaronów oraz innych produktów pełnoziarnistych. Wskazane jest również wyeliminowanie z diety słonych przekąsek, które mogą zawierać duże ilości soli, a także słodyczy, które kryją w sobie cukier oraz szkodliwe tłuszcze. Tłuste mięso, np. wieprzowinę, warto zamienić na chude mięso drobiowe, np. kurczaka lub indyka. Ważnym składnikiem diety są także owoce i warzywa, najlepiej w świeżej formie.
Niedoczynność tarczycy – czego nie jeść?
Przy niedoczynności tarczycy należy uważać na niektóre składniki pokarmowe naturalnie występujące w żywności. Substancje goitrogenne (inaczej wolotwórcze, znajdujące się np. w warzywach kapustnych, mogą prowadzić do zmniejszenia produkcji hormonów tarczycy. Surowe warzywa kapustne takie jak kalarepa, kalafior, brokuł oraz brukselka zawierają substancje antyodżywcze, tzw. triglikozydy/ Prowadzą one do wiązania jodu, przez co jest on gorzej wchłaniany przez tarczycę.
Osoby chorujące na niedoczynność tarczycy powinny ograniczyć w swojej diecie spożywanie surowych warzyw kapustnych, które zawierają w sobie substancje wolotwórcze. Produkty te mogą być spożywane po obróbce termicznej, która prowadzi do zmniejszenia ilość substancji antyodżywczych. Najlepszym sposobem na przygotowanie warzyw kapustnych lub nasion roślin strączkowych do spożycia jest ugotowanie ich bez przykrycia w dużej ilości wody. Wyjątkiem od tej reguły jest soja. Zawarte w niej substancje nie ulegają dezaktywacji w trakcie obróbki termicznej.
Zdrowa tarczyca a alergie i nietolerancje pokarmowe
Nietolerancje czy alergie pokarmowe mogą mieć wielokierunkowy wpływ na cały organizm, w tym również na pracę tarczycy. Z tego względu bardzo ważne jest obserwowanie swojego organizmu, a w razie potrzeby, eliminacja składników pokarmowych o niekorzystnym wpływie.
Dotychczas przeprowadzone badania naukowe nie dają wystarczających podstaw do stwierdzenia, że dieta bezglutenowa bądź dieta bez laktozy mogą wpłynąć na poprawę pracy tarczycy. W przypadku, gdy organizm nie reaguje w prawidłowy sposób na leczenie farmakologiczne, warto rozważyć ograniczenie glutenu i sprawdzić, jaka jest reakcja organizmu.
Dieta niedoczynność tarczycy – dlaczego jest taka ważna?
Codzienne odżywianie w ogromnej mierze wpływa na to, czy produkcja hormonów przez tarczycę przebiega prawidłowo. Właściwie zbilansowana dieta powinna być odpowiednio kaloryczna i zawierać optymalną ilość makroskładników – białka, węglowodanów i tłuszczów – a także witamin i składników mineralnych. Warto, aby bilans poszczególnych składników diety został ustalony przez specjalistę w zakresie odżywiania, np. dietetyka. Dieta niskokaloryczna lub eliminująca niektóre produkty może niekorzystnie oddziaływać na pracę tarczycy.
Specjalnie z myślą o osobach cierpiących na zaburzenia czynności tarczycy, w tym chorobę Hashimoto oraz niedoczynność tarczycy, została opracowana nasza dieta pudełkowa Be Diet Hashimoto. Opiera się na 5 starannie skomponowanych posiłkach bogatych w mikroskładniki ważne dla prawidłowej pracy tarczycy. Stosowanie tej diety może pomóc zredukować uciążliwe objawy charakterystyczne dla chorób tarczycy. Ponadto ułatwia ona pozbycie się nadprogramowych kilogramów i utrzymanie prawidłowej masy ciała. Dieta Be Diet Hashimoto polecana jest nie tylko osobom zmagającym się z chorobami tarczycy, ale również tym, u których występuje wysokie ryzyko wystąpienia tych chorób.
Przestrzeganie zasad zdrowego odżywiania i stosowanie właściwie zbilansowanej diety wspiera prawidłowe funkcjonowanie tarczycy, ale nie zastąpi specjalistycznego leczenia. Dlatego w przypadku podejrzenia wystąpienia zaburzeń czynności tarczycy, należy wykonać badania diagnostyczne i skorzystać z pomocy endokrynologa, który dobierze najbardziej odpowiednią metodę leczenia.
Dieta bezmięsna - jak ją zbilansować?
Dieta wykluczająca mięso cieszy się wciąż rosnącą popularnością. Polega ona na całkowitej eliminacji mięsa, ale dopuszcza spożywanie innych produktów pochodzenia zwierzęcego, np. jajek, mleka oraz jego przetworów. Przy takim modelu odżywiania bardzo ważny jest odpowiedni bilans składników odżywczych. Jak zbilansować dietę bezmięsną? Zajrzyj do naszego poradnika, w którym znajdziesz garść porad na ten temat!
Pełnowartościowa dieta bez mięsa
Kwestią priorytetową w przypadku diety bezmięsnej jest uzupełnienie składników odżywczych, których z powodu braku spożywania mięsa może organizmowi brakować. W tym celu konieczne jest skomponowanie diety w taki sposób, aby zapobiec niedoborom witamin oraz składników mineralnych. Niedobór kluczowych składników może prowadzić do negatywnych zmian oraz zaburzenia prawidłowego funkcjonowania organizmu. Zbilansowana dieta bezmięsna wymaga dostarczenia tych składników, które występują w mięsie, poprzez wprowadzenie do codziennego menu innych produktów będących ich bogatym źródłem.
Dieta bezmięsna – o jakie składniki należy zadbać?
W diecie bez mięsa szczególnie należy zwrócić uwagę na takie składniki jak:
• witamina B12. Jest ona niezbędna organizmowi w celu produkcji czerwonych krwinek. Niedobór tego składnika w diecie może nieść za sobą takie skutki jak niedokrwistość, przewlekłe uczucie zmęczenia, osłabienie, problemy z koncentracją czy zawroty głowy. W diecie bezmięsnej, witaminę B12 w organizmie można uzupełnić spożywając jaja, mleko oraz produkty mleczne. Składnik ten nie występuje w produktach roślinnych, dlatego w diecie bez mięsa należy poświęcić mu szczególną uwagę i upewnić się, że codziennie dostarczamy odpowiednią jego ilość. W przeciwnym wypadku warto rozważyć suplementację tej witaminy.
• Białko stanowi dla organizmu niezbędny budulec. Zapotrzebowanie na nie jest szczególnie wysokie u osób o dużej aktywności fizycznej, np. sportowców. Mięso jest cennym źródłem białka, dlatego w przypadku eliminacji mięsa, konieczne jest wzbogacenie diety o jaja, nabiał, a także nasiona roślin strączkowych (np. soja, fasola, soczewica), pestki oraz orzechy.
• Żelazo. Pełni w organizmie wiele ważnych funkcji – jest odpowiedzialne za transport tlenu, uczestniczy w metabolizmie cholesterolu, ma również wpływ na pracę układu nerwowego oraz immunologicznego. Niedobór żelaza może być przyczyną anemii. Oprócz mięsa, bogatym źródłem żelaza są jaja, produkty pełnoziarniste, orzechy, nasiona roślin strączkowych, ziarna oraz nasiona, zielone warzywa, a także niektóre owoce np. maliny, śliwki oraz daktyle. Dla zwiększenia wchłaniania żelaza, dobrze jest łączyć je z produktami zawierającymi witaminę C. To zapewnia lepsze przyswajanie żelaza.
• Wapń. Składnik ten stanowi podstawowy budulec kości, ale jego rola w całym organizmie jest znacznie szersza. Niedostateczna ilość wapnia w diecie może skutkować bólem stawów, skurczami mięśni, drętwieniem kończyn, a nawet ubytkami w zębach. Najlepszym źródłem wapnia w diecie bezmięsnej jest nabiał, zielone warzywa liściaste i orzechy.
Jedzenie bez mięsa – pamiętaj o badaniach!
Osoby będące na diecie bezmięsnej, powinny regularnie wykonywać badania diagnostyczne. Pomogą one w prawidłowym zbilansowaniu diety i pozwolą sprawdzić, czy w organizmie nie występują niedobory kluczowych dla zdrowia składników. Osoby, które nie spożywają mięsa, powinny w pierwszej kolejności sprawdzić u siebie poziom:
• witaminy B12
• żelaza
• witaminy D
• ferrytyny
• wapnia całkowitego
• białka całkowitego
Ponadto wskazane jest wykonanie morfologii krwi oraz ewentualnych badań dodatkowych, zleconych indywidualnie przez lekarza prowadzącego w zależności od tryby życia, chorób rodzinnych czy innych zaburzeń.
Badania diagnostyczne w połączeniu z wiedzą na temat zbilansowanego odżywiania pozwalają określić, jakich składników brakuje w diecie. Na tej podstawie możliwie jest skomponowanie pełnowartościowej diety, a w razie potrzeby zalecenie suplementacji określonych składników.
Dieta bez mięsa – czy jest zdrowa?
Wprowadzenie diety bezmięsnej może być podyktowane różnymi powodami. Czasem jest to empatia wobec zwierząt, a czasem po prostu przekonanie o przewadze produktów roślinnych nad mięsem. Bez względu na przyczynę, dieta bezmięsna wymaga skrupulatnego zbilansowania, tak aby uniknąć niedoborów kluczowych składników mineralnych oraz witamin.
Jakie korzyści może przynieść organizmowi dieta bez mięsa? Jak się okazuje, osoby które wyeliminowały z diety mięso, rzadziej cierpią na otyłość i są w mniejszym stopniu narażone na choroby serca oraz cukrzycę typu 2. Przewaga produktów roślinnych oraz odpowiednia ilość błonnika pokarmowego w diecie wegetarian sprawia, że osoby te rzadziej mają problemy z układem trawiennym i cieszą się zdrowszymi jelitami. Co więcej, dieta bezmięsna sprzyja prawidłowemu poziomowi cholesterolu we krwi. Mięso należy do głównych źródeł tłuszczu nasyconego, który wpływa na podwyższenie poziomu cholesterolu LDL we krwi.
Jak widać, istnieje wiele powodów zdrowotnych zachęcających do wykluczenia lub chociażby ograniczenia spożywania mięsa. Należy jednak mieć na uwadze, że jedzenie bez mięsa może stanowić kompletną i pełnowartościową dietę pod warunkiem, że jest odpowiednio skomponowane i zróżnicowane. Najlepiej wprowadzić tą dietę pod okiem wyspecjalizowanego lekarza i/lub dietetyka, który podpowie, jakie produkty pozwolą uzupełnić brakujące składniki w diecie bez mięsa.
Dieta bez mięsa, ale z rybami
Nie trzeba od razu rezygnować całkowicie z mięsa, można ograniczyć jego spożywanie poprzez wykluczenie wszystkich form mięsa z wyjątkiem ryb, które są prawdziwą skarbnicą cennych substancji odżywczych. Stanowią bogate źródło wysokiej jakości białka, żelaza oraz kwasów tłuszczowych, w tym ważnych dla zdrowia omega-3. Ponadto ryby zawierają cały szereg witamin, w tym witaminę A, D oraz witaminy z grupy B. Dieta bez mięsa, ale z rybami jest zdecydowanie bogatsza w wartości odżywcze, niż dieta wykluczająca zarówno mięso, jak i ryby. W tym modelu odżywiania mniejsze jest ryzyko pojawienia się niedoborów witamin, składników mineralnych oraz innych cennych składników w diecie.
Czym jest semiwegetarianizm?
Pojęcie wegetarianizmu jest dobrze znane nie tylko w kręgach osób zainteresowanych dietami oraz zdrowym odżywianiem. Główną zasadą wegetarianizmu jest całkowite wykluczenie z diety wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego. W ostatnich latach w Polsce znacznie wzrosła popularność tego sposobu żywienia. Dawniej uznawany za fanaberię, dziś wegetarianizm stanowi symbol świadomego i odpowiedzialnego odżywiania oraz empatii wobec zwierząt.
Istnieje wiele odmian wegetarianizmu, które nieco różnią się od siebie pod względem sposobu odżywiania oraz zakresu produktów wykluczonych z diety. Jednym z odłamów wegetarianizmu jest semiwegetarianizm. Czym się różni od tradycyjnego wegetarianizmu i czy warto się do niego przekonać? Sprawdźmy to!
Semiwegetarianizm – co to jest?
Semiwegetarianizm w swoich założeniach jest bardzo zbliżony do diety śródziemnomorskiej. Przyjrzyjmy się dokładniej, na czym polega ten model odżywiania. Semiwegetarianie całkowicie wykluczają ze swojej diety czerwone mięso (wieprzowe i wołowe), a także jego przetwory. Warto w tym miejscu podkreślić, że według analizy wyników badań przeprowadzonych w ciągu ostatnich dwudziestu lat przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem (IARC), spożywanie nadmiernej ilości mięsa przetworzonego (np. peklowanego lub poddanego obróbce w wysokiej temperaturze) zwiększa ryzyko wystąpienia nowotworu jelita grubego, trzustki oraz prostaty. Z kolei spożywanie mięsa czerwonego (wołowiny, wieprzowiny oraz baraniny) jest z dużym prawdopodobieństwem powiązane z pojawieniem się wymienionych nowotworów. A zatem, ograniczenie lub całkowite wyeliminowanie wołowiny, wieprzowiny oraz innych rodzajów czerwonego mięsa sprzyja długiemu życiu w zdrowiu!
W przeciwieństwie do tradycyjnego wegetarianizmu, semiwegetarianizm nie wyklucza całkowicie spożywania mięsa. W tym modelu odżywiania dopuszczalne jest wyłącznie mięso białe, ryby i owoce morza. Semiwegetarianie mogą również spożywać jajka oraz mleko i powstałe z niego wyroby.
Dieta semiwegetariańska – na czym polega?
Podstawową różnicą pomiędzy wegetarianizmem a semiwegetarianizmem jest możliwość spożywania białego mięsa oraz ryb. Dzięki temu, dieta jest znacznie bardziej urozmaicona, a ryzyko wystąpienia niedoborów składników odżywczych – niewielkie. Semiwegetarianizm w dużej mierze opiera się na spożywaniu owoców, warzyw, nasion roślin strączkowych (soja, ciecierzyca, soczewica, fasola) oraz orzechów. Wszystkie te produkty spożywcze dostarczają organizmowi kompleks makro- oraz mikroskładników potrzebnych dla prawidłowego funkcjonowania całego organizmu. Co więcej, wykluczenie czerwonego mięsa z diety może przynieść dodatkowe korzyści zdrowotne.
Dieta semiwegetariańska dzieli się na dwa rodzaje w zależności od spożywanych produktów: pollowegetarianizm, który dopuszcza spożywanie mięsa drobiowego oraz pescowegetaranizm, w którym dozwolone jest spożywanie ryb i owoców morza, natomiast drób jest zakazany.
Semiwegetarianizm – jakie są jego zalety?
Dieta semiwegetariańska cieszy się rosnącą popularnością również w Polsce. W związku z tym warto sprawdzić, czy ten model żywienia jest korzystny dla zdrowia i jakie posiada zalety.
Zgodnie ze stanowiskiem Komitetu Nauki o Żywieniu Człowieka PAN odnoszącego się do diet wegetariańskich, w tym również semiwegetarianizmu, właściwie skomponowane, urozmaicone posiłki diety semiwegetariańskiej mogą dostarczać organizmowi wszystkie niezbędne składniki odżywcze i w całości spełniać zapotrzebowanie określone w zalecanych normach żywieniowych.
Dotychczasowe badania pokazały, że ryzyko występowania otyłości u semiwegetarian jest prawie dwukrotnie mniejsze niż u osób, które stosują tradycyjną dietę. Co więcej wegetarianie, w tym także semiwegetarianie, rzadziej zmagają się z cukrzycą, chorobami układu krążenia oraz innymi chorobami cywilizacyjnymi.
Dieta vege + ryba może dostarczyć organizmowi wszystkie niezbędne dla zdrowia składniki, a dodatkowo dzięki przewadze owoców i warzyw wyróżnia się dużą ilością błonnika, który wspiera pracę przewodu pokarmowego i ma korzystny wpływ na mikroflorę jelitową. Odpowiednia ilość błonnika w codziennej diecie pozwala zapobiec zaparciom i wspiera odchudzanie.
Zgodnie z aktualną wiedzą w zakresie prawidłowego żywienia, umiarkowane spożywanie mięsa jest zalecane dla zachowania zrównoważonej i pełnowartościowej diety. Ze względu na wysoką zawartość białka, łatwo przyswajalnego żelaza hemowego oraz innych minerałów, np. miedzi oraz cynku, mięsa nie powinno zabraknąć zwłaszcza w diecie dzieci, młodzieży, a także kobiet w ciąży oraz karmiących. Jako bardziej urozmaicona i mniej restrykcyjna odmiana wegetarianizmu, semiwegetarianizm stanowi bezpieczny model odżywiania, który może być stosowany w szerokim zakresie u różnych grup wiekowych oraz przy zróżnicowanych potrzebach żywieniowych.
Semiwegetarianizm to optymalny sposób żywienia, który można polecić każdemu, a w szczególności osobom pragnącym zrzucić zbędne kilogramy i poprawić swoje zdrowie. Stanowi dobre rozwiązanie dla osób, które myślały o przejściu na wegetarianizm, ale uważają ten model za zbyt restrykcyjny.
Semiwegetarianizm a dieta ketogeniczna
Pod pewnymi względami, semiwegetarianizm przypomina popularną dietę keto, której głównym założeniem jest spożywanie produktów o niskiej zawartości węglowodanów. Dieta ketogeniczna w tradycyjnym wydaniu dopuszcza spożywanie wszystkich mięs, co wśród semiwegetarian jest zakazane. Istnieje jednak dieta keto w wersji wegetariańskiej, która wyklucza spożywanie mięsa, a jednocześnie jest bogata w białka oraz tłuszcze. Ten model odżywiania wskazany jest dla osób, którym zależy na skutecznym zrzuceniu nadwagi. Należy przy tym pamiętać, że dieta keto, a w szczególności w wersji dla wegetarian, wymaga odpowiednio skomponowanych, zbilansowanych pod kątem składników odżywczych posiłków. Samodzielne przygotowanie pełnowartościowej diety nie jest proste, dlatego najlepiej skorzystać w tym celu z pomocy specjalisty, np. zaufanego dietetyka.
Dieta bez fruktozy - czy warto całkowicie eliminować fruktozę?
Fruktoza należy do najczęściej występujących cukrów w popularnych produktach spożywczych. Z jej wpływem na organizm wiąże się wiele niezbyt przychylnych opinii. Z tego względu, niektórzy rozważają eliminację tego składnika ze swojej diety. Fruktoza – co to za cukier i czy jego spożywanie może zaszkodzić zdrowiu? Czy dieta bez fruktozy to dobry pomysł? Z naszego artykułu dowiesz się, czy unikanie produktów zawierających fruktozę stanowi właściwy krok dla zdrowia. Zapraszamy do lektury!
Co to jest fruktoza?
Fruktoza należy do grupy węglowodanów prostych i można ją znaleźć przede wszystkim w cukrze stołowym, miodzie w syropie klonowym, w owocach, a także w formie dodatku do niektórych produktów spożywczych. Często występuje pod postacią syropu glukozowo-fruktozowego dodawanego np. do dżemów oraz wielu wyrobów cukierniczych.
Pomimo tego, że zarówno glukoza, jak i fruktoza zaliczane są do cukrów prostych, czyli monosacharydów, ich metabolizm przebiega w nieco inny sposób. W przypadku fruktozy, proces ten zachodzi przede wszystkim w komórkach wątrobowych. Spożywana w nadmiarze, fruktoza odkłada się w tkance tłuszczowej i w rezultacie może prowadzić do wzrostu wagi.
Dieta bez fruktozy – czy warto?
Całkowita eliminacja fruktozy z diety wiąże się z wykluczeniem wielu produktów stanowiących bogate źródło mikroskładników. Są to przede wszystkim owoce, miód czy syrop klonowy, które pomagają dostarczyć organizmowi cały szereg ważnych dla zdrowia składników odżywczych. A zatem, dieta bez fruktozy nie zawsze jest dobrym rozwiązaniem. Eliminacja tego cukru jest natomiast wskazana, a czasami nawet konieczna u osób cierpiących na wrodzoną nietolerancję glukozy. Jednakże nawet w przypadku tego schorzenia niekiedy wystarczy tylko ograniczyć ilość fruktozy w diecie, aby zminimalizować dokuczliwe objawy nietolerancji.
Czym objawia się nietolerancja fruktozy?
Wbrew pozorom, nietolerancja fruktozy nie jest tak rzadko schorzeniem, jak mogłoby się wydawać. Dolegliwość ta zaliczana jest do nadwrażliwości pokarmowych, a jej objawy są podobne, jak w przypadku nietolerancji laktozy. Należą do nich przede wszystkim:
• wzdęcia i nadmierne gazy
• biegunki
• mdłości
• bóle brzucha.
Fruktoza – gdzie występuje?
Głównym źródłem fruktozy są owoce, miód, syrop klonowy, a także napoje słodzone fruktozą. Często jest ona dodawana zamiast cukru do przetworzonych produktów spożywczych.
Warto pamiętać, że fruktoza występuje nie tylko w surowych owocach, ale również w ich przetworzonych postaciach, np. w sokach owocowych czy w owocach suszonych. Dodatkowo niewielkie ilości fruktozy znajdują się w niektórych warzywach, np. w pomidorach, dyni, cebuli, marchewce, a także w roślinach strączkowych.
Należy mieć na uwadze, że zawartość fruktozy w owocach i warzywach może zmieniać się wraz z ich stopniem dojrzałości. Wyższy poziom fruktozy jest przyczyną słodszego smaku dojrzałych produktów. Przykładem są np. banany, u których zawartość fruktozy jest sporo wyższa w owocach w pełni dojrzałych.
W jaki sposób można ograniczyć ilość fruktozy w diecie?
W diecie bez fruktozy nie zawsze konieczna jest całkowita eliminacja tego składnika. Wiele produktów zawierających fruktozę, w swoim składzie kryje mnóstwo cennych substancji takich jak błonnik pokarmowy, witaminy, składniki mineralne, a także inne związki bioaktywne. Nie warto pozbawiać swojego organizmu tak wielu wartościowych substancji i jeśli nie istnieją ku temu uzasadnione powody, nie należy całkowicie eliminować fruktozy z diety. Można natomiast ograniczyć jej ilość, co w przypadku nietolerancji fruktozy, jest wręcz wskazane.
Jak ograniczyć fruktozę z diety?
- zrezygnować z cukru (np. dosładzania herbaty czy kawy), zamiast tego wprowadzić zamienniki białego cukru w diecie
- ograniczyć spożywanie produktów przetworzonych zawierających cukier, syrop glukozowo- fruktozowy lub fruktozę
- ograniczyć soki owocowe, zamiast tego można spożywać smaczne koktaile przygotowane ze świeżych owoców
- wybierać owoce o niższej zawartości fruktozy, np. owoce jagodowe
- zrezygnować z dosładzania miodem lub syropem klonowym, zamiast tego można używać erytrytolu.
W jakich przypadkach wskazane jest ograniczenie lub eliminacja fruktozy?
Wskazaniem do całkowitej eliminacji bądź ograniczenia ilości fruktozy w diecie są przede wszystkim:
• choroby wątroby
• zaburzenia gospodarki lipidowej (np. zbyt wysokie stężenie trójglicerydów we krwi)
• zaburzenia gospodarki węglowodanowej takie jak cukrzyca, insulinooporność
• SIBO, IBS
• dna moczanowa
Fruktoza – jaki to cukier i czy jest szkodliwy dla zdrowia?
Fruktoza należy do cukrów monosacharydowych i jest najsłodsza spośród wszystkich węglowodanów występujących naturalnie. W połączeniu z glukozą tworzy sacharozę, czyli popularny cukier stołowy, którego używamy na co dzień w swoich domach.
Istnieje przekonanie, że fruktoza jest mniej szkodliwa od glukozy lub sacharozy. Chociaż opinia ta nie jest całkowicie bezpodstawna, spożywanie zbyt dużych ilości fruktozy, podobnie jak pozostałych cukrów prostych, nie jest wskazane. Składnik ten zwiększa apetyt, zwłaszcza na produkty słodkie, co może sprzyjać wzrostowi wagi. Ponadto spożywanie nadmiaru fruktozy może powodować dolegliwości ze strony układu pokarmowego, zwłaszcza u osób z wrażliwym żołądkiem lub chorujących na zespół jelita drażliwego (IBS).
W przypadku problemów związanych z układem trawiennym, warto skonsultować się z dietetykiem w celu ustalenia odpowiedniej dla siebie diety. Dobry specjalista pomoże opracować dietę, która pozwoli bezpiecznie wyeliminować określone składniki z diety. Dla osób cierpiących na IBS i zmuszonych do eliminacji fruktozy, polecanym modelem żywienia jest popularna w ostatnim czasie dieta Low Fodmap. Stosowanie się do jej zasad pozwala ograniczyć dokuczliwe objawy zespołu jelita drażliwego, a także wielu innych dolegliwości żołądkowych. Dodatkowo dieta pomaga zidentyfikować te składniki, które nie są dobrze tolerowane przez organizm.
Dieta ketogeniczna jak długo stosować?
Dieta ketogeniczna zdecydowanie różni się od znanych nam systemów odżywiania. Oznacza ona ograniczenie lub nawet eliminację wielu produktów z codziennej diety. Dokładny jadłospis oraz zasady stosowania diety powinny być dopasowane indywidualnie do potrzeb oraz stanu zdrowia pacjenta z uwzględnieniem celu jej wprowadzenia.
Dieta ketogeniczna – czy można ją stosować samodzielnie?
Przy stosowaniu diety ketogenicznej należy pamiętać o tym, że wszelkie diety eliminacyjne podwyższają ryzyko wystąpienia niedoborów pokarmowych w diecie. Z tego względu wprowadzenie diety ketogenicznej powinno być podyktowane uzasadnionymi zaleceniami, a nie aktualną modą.
Chcesz samodzielnie zacząć stosować dietę ketogeniczną? Musisz mieć na uwadze, że z tym modelem odżywiania wiąże się cały szereg przeciwwskazań. Możliwość stosowania diety ketogenicznej jest uwarunkowana stanem zdrowia pacjenta, dlatego jej rozpoczęcie powinno być poprzedzone odpowiednimi badaniami. Dla pewności, że dieta nie zagraża prawidłowej pracy całego organizmu, jej przebieg powinien być kontrolowany przez lekarza oraz dietetyka.
Optymalne dopasowanie diety do danego pacjenta i regularna kontrola lekarska pozwalają uzyskać zamierzony cel w bezpieczny sposób.
Dieta ketogeniczna – jak długo stosować?
Nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, jak długo należy stosować dietę ketogeniczną. Kwestia ta uwarunkowana jest różnymi czynnikami i zależy od indywidualnych uwarunkowań każdego pacjenta.
Jakie czynniki mają kluczowy wpływ na czas stosowania diety ketogenicznej? Są to przede wszystkim:
-cel stosowania diety
-wyniki przeprowadzonych badań kontrolnych
-rodzaj diety ketogenicznej
Przyjrzyjmy się każdemu z tych czynników:
• Cel stosowania diety ketonicznej. Najczęściej ma ona na celu:
-redukcję masy ciała
-zwiększenie poziomu energii
-poprawę stanu zdrowia
-poprawę koncentracji
-regulację rytmu dobowego
• Wyniki badań kontrolnych
Z uwagi na eliminację wielu składników pokarmowych, stosowanie diety ketogenicznej powinno uwzględniać okresowe badania kontrolne wraz ze skrupulatną analizą wyników badań przeprowadzoną przez lekarza. W przypadku, gdy nowy sposób odżywiania ma korzystny wpływ na organizm i prowadzi do widocznej poprawy stanu zdrowia, lekarz prowadzący może zalecić bezpieczne jej kontynuowanie aż do momentu uzyskania pożądanych rezultatów.
W sytuacji, gdy wystąpiło pogorszenie wyników badań oraz inne niepokojące objawy, takie jak gorsze samopoczucie, konieczne jest zasięgnięcie porady lekarskiej. Możliwe, że zaleci on zmodyfikowanie dotychczasowego sposobu odżywiania.
• Rodzaj diety ketogenicznej
Dieta keto dzieli się na wiele rodzajów, które stosuje się w zależności od potrzeb danego pacjenta. Bardzo ważne jest aby zwrócić uwagę na bilans makroskładników, witamin oraz składników mineralnych zawartych w stosowanej diecie ketogenicznej. Odpowiednie proporcje tych składników są niezbędne dla zachowania zdrowia.
Jedną z najbardziej powszechnych, a jednocześnie najzdrowszych wersji jest śródziemnomorska dieta ketogeniczna. Jej stosowanie może przynieść wiele korzyści zdrowotnych dla organizmu. Jest ona skomponowana w taki sposób, aby głównym źródłem białka były tłuste oraz chude ryby, chude mięso, jaja, podroby, a także niektóre produkty nabiałowe. Najbardziej cenionym źródłem tłuszczów są tłuszcze nienasycone, których wysoką zawartość posiada np. oliwa z oliwek oraz inne oleje roślinne, tłuste ryby, orzechy, nasiona, a także niektóre sery, np. feta oraz halloumi. W śródziemnomorskiej diecie ketogenicznej ważną rolę grają również węglowodany, które powinny pochodzić przede wszystkim z niektórych warzyw oraz owoców jagodowych.
Aktualnie nie ma jeszcze rzetelnych dowodów naukowych określających długość bezpiecznego stosowania diety ketogenicznej. Niezbędne jest w tym celu przeprowadzenie dalszych badań które dadzą odpowiedź na to pytanie.
Dieta ketogeniczna – jakie owoce i warzywa?
W diecie ketogenicznej, spożywanie cukrów powinno być ograniczone do minimum. W związku z tym pojawia się pytanie, czy owoce są w tej diecie dozwolone? Z jednej strony, stanowią one bogate źródło wielu witamin, a z drugiej zawierają wysoką zawartość cukrów, które przy diecie ketogenicznej nie są wskazane. O prawidłowy bilans składników odżywczych w diecie zadbają owoce charakteryzujące się niską ilością cukrów takie jak maliny, jeżyny, jagody, truskawki oraz śliwki. Dopuszczalne jest również umiarkowane spożywanie mandarynek, kiwi, brzoskwiń oraz wiśni.
Warto zauważyć, że nie wszystkie owoce zawierając wysoką ilość cukrów. Idealnym przykładem jest awokado, które jest ubogie w cukry, a jednocześnie stanowi cenne źródło wartościowych tłuszczów.
Bardzo ważną rolę w diecie ketogenicznej odgrywają warzywa, które dostarczają wiele witamin oraz składników mineralnych. Dieta keto dopuszcza spożywanie warzyw charakteryzujących się niską zawartością węglowodanów. Należą do brokuły, papryka, szpinak, ogórki, a także pomidory. Wskazane jest ograniczenie spożywania ziemniaków, batatów, fasoli, bobu, a także innych warzyw o wysokiej zawartości węglowodanów.
Dieta ketogeniczna – ile kalorii dziennie można spożywać?
W diecie ketogenicznej kluczowe znaczenie ma nie tyle ilość spożywanych kalorii, jak odpowiedni bilans białek, tłuszczów oraz węglowodanów. Liczenie kalorii zyskuje na znaczeniu, jeśli głównym celem diety jest redukcja wagi ciała. W takim przypadku może być wskazane trzymanie się odpowiedniej kaloryczności zgodnie z zaleceniami lekarza.
Jakie są fakty i mity o diecie ketogenicznej? Jednym z często powtarzanych mitów jest uznawanie diety keto wyłącznie za dietę odchudzającą. Nie jest to prawdą, ponieważ ograniczenie węglowodanów ma również na celu poprawę stanu zdrowia i samopoczucia pacjenta. Można również spotkać się z opinią, że jadłospis w diecie ketogenicznej jest łatwy do ułożenia. Twierdzenie to ma niewiele wspólnego z prawdą – w rzeczywistości, skomponowanie właściwie zbilansowanej diety keto nie jest proste i najlepiej zdać się w tej kwestii na doświadczonego dietetyka.
Stłuszczenie wątroby – jaką dietę stosować?
Wątroba to jeden z najważniejszych narządów w całym organizmie. Jest odpowiedzialna za usuwanie toksyn, dzięki czemu nie przedostają się one do krwi. Ponadto pełni wiele ważnych funkcji – uczestniczy w metabolizmie tłuszczów, produkuje aminokwasy, a także magazynuje glikogen, który stanowi zapas energii dla organizmu. Niektóre choroby, np. stłuszczenie wątroby, mogą prowadzić do zaburzenia czynności tego narządu. Czym jest stłuszczenie wątroby, dlaczego jest tak niebezpieczne dla zdrowia i w jaki sposób można je leczyć? Odpowiedzi znajdziesz w naszym artykule.
Co to jest stłuszczenie wątroby?
Stłuszczenie wątroby to poważne schorzenie, którego głównym objawem jest nagromadzenie się tłuszczu w komórkach wątroby. Mogą pojawić się również odczuwalne objawy w postaci dyskomfortu, bólu czy przewlekłego zmęczenia. Stłuszczenie wątroby stwarza ryzyko dla rozwoju marskości wątroby, czyli przewlekłego stanu, w którym narząd ten przestaje funkcjonować prawidłowo i ulega zmianom w budowie. Zaburzenie funkcji wątroby może stanowić zagrożenie życia, dlatego niezwykle ważne jest podjęcie odpowiednich kroków w celu leczenia tej groźnej choroby.
Stłuszczenie wątroby dzielimy na alkoholowe oraz niealkoholowe. Podział ten ma istotne znaczenie ze względu na wybór formy leczenia. W przypadku stłuszczenia wątroby alkoholowego, podstawowym zaleceniem jest odstawienie alkoholu. W drugim przypadku leczenie jest bardziej skomplikowane i wymaga wprowadzenia zmian w diecie oraz stylu życia.
Przyczyną stłuszczenia wątroby niealkoholowego może być cukrzyca, insulinooporność lub otyłość. Innym czynnikiem podwyższającym ryzyko wystąpienia stłuszczenia wątroby jest głodówka.
Stłuszczenie wątroby – dieta
Przy stłuszczeniu wątroby, fundamentalną kwestią jest dbanie o odpowiedni sposób odżywiania. Dieta powinna być oparta o produkty lekkostrawne i bogata w składniki o działaniu przeciwzapalnym. Należy wyeliminować z niej alkohol, a także produkty ciężkostrawne, które mogłyby dodatkowo obciążać wątrobę. Dodatkowo warto wzbogacić swoją dietę o antyoksydanty, które chronią komórki przed uszkodzeniem.
Co na stłuszczenie wątroby? Prawidłowa dieta stanowi podstawowy czynnik wspierający leczenie tej choroby. W przypadku cukrzycy lub innych chorób współistniejących, konieczne może być również przyjmowanie odpowiednich leków. Bardzo ważne jest także dbanie o regularną, umiarkowaną i adekwatną do własnych możliwość aktywność fizyczną.
Przy nadwadze lub otyłości, jednym z etapów leczenia jest zrzucenie nadprogramowych kilogramów. Niskotłuszczowa dieta wsparta aktywnością fizyczną ułatwiają redukcję masy ciała, co ma korzystny wpływ na kondycję wątroby.
Dodatkowo w celu wspierania organizmu, warto zapewnić mu odpowiednie warunki do regeneracji w postaci odpowiedniej długości snu oraz nauki sposobów radzenia sobie ze stresem. Należy mieć na uwadze, że nadmierny stres ma bardzo obciążający wpływ na funkcjonowanie całego organizmu!
Dieta a zdrowa wątroba. Podstawowe zasady odżywiania
W przypadku stłuszczenia wątroby należy przestrzegać podstawowych zasad zdrowego odżywiania. Najważniejsze zalecenia przy tej chorobie to:
• stosowanie diety o odpowiedniej kaloryczności, a dla osób z nadwagą i otyłością, przestrzeganie odpowiedniego deficytu kalorii oraz zaleceń mających na celu redukcję masy ciała
• unikanie głodówek, które mają negatywny wpływ na stan wątroby
• spożywanie regularnych posiłków, dokładne przeżuwanie, unikanie jedzenia w pośpiechu
• dbanie o właściwe nawodnienie organizmu
• całkowita eliminacja alkoholu z diety
• ograniczenie ilości spożywanych słodyczy, wyrobów cukierniczych takich jak ciastka, słodkie wypieki, napojów słodzonych oraz innych przetworzonych, bogatych w cukier produktów
• unikanie produktów zawierających fruktozę. Jest ona składnikiem syropu glukozowo-fruktozowego, często znajduje się również w słodyczach oraz napojach słodzonych
• unikanie potraw smażonych, posiłków typu fast food oraz innych produktów o dużej ilości tłuszczu lub ostro przyprawionych
• ograniczenie produktów będących źródłem tłuszczów nasyconych (pochodzenia zwierzęcego)
• spożywanie produktów gotowanych na parze, w wodzie lub pieczonych bez dodatku tłuszczu
• spożywanie chudego mięsa (np. kurczak, indyk), ryb, odtłuszczonego nabiału. Produkty te stanowią bogate źródło pełnowartościowego białka
• unikanie czerwonego mięsa (np. wołowina)
• spożywanie produktów bogatych w wartościowe tłuszczu roślinne, takich jak orzechy, olej lniany i oliwa z oliwek
• wzbogacenie diety o dużą ilość warzyw, które dostarczają organizmowi cennych składników mineralnych, witamin oraz składników przeciwzapalnych.
Jak leczyć stłuszczenie wątroby?
Ze względu na możliwe konsekwencje zdrowotne stłuszczenia wątroby, należy podjąć odpowiednie kroki w kierunku jej leczenia. Pierwszym z nich jest wdrożenie odpowiedniej diety opartej na produktach lekkostrawnych i niskotłuszczowych. Konieczna jest również eliminacja alkoholu. Dieta a zdrowa wątroba – te kwestie są ze sobą nierozerwalnie związane! Przy stłuszczeniu wątroby, dieta i zmiana stylu życia na zdrowszy warunkują prawidłowy przebieg leczenia i poprawę funkcjonowania tego narządu. Dieta lekkostrawna, zwiększenie aktywności fizycznej oraz redukcja masy ciała wspierają regenerację wątroby. W celu opracowania optymalnej diety, warto udać się do dietetyka, który pomoże opracować optymalny sposób odżywiania. Dobrym rozwiązaniem jest również skorzystanie z gotowej diety lekkostrawnej.
Wątroba odpowiada za bardzo wiele funkcji organizmu. Przede wszystkim neutralizuje toksyny, ale również wpływa na procesy metaboliczne, produkuje aminokwasy oraz białka. Ze względu na szczególną rolę którą pełni, należy wspierać jej zdrowie i prawidłowe funkcjonowanie na wszystkie możliwe sposoby. Dzięki całkowitej eliminacji alkoholu oraz stosowaniu diety lekkostrawnej, poprawa stanu zdrowia może pojawić się już po około 3 miesiącach od wprowadzenia zmian w stylu życia.
Alergie pokarmowe w ciąży - objawy, postępowanie, dieta
Alergie pokarmowe są jedną z uciążliwych plag naszych czasów. Bardzo często zdarza się, że kobiety zmagające się z alergią pokarmową, obserwują nasilenie się objawów podczas ciąży. Dzieje się tak w wyniku reakcji organizmu na zmiany hormonalne, które w okresie ciąży są nieuniknione. Znaczna część leków o właściwościach łagodzących objawy alergii, dla kobiet w ciąży jest zabroniona. Z tego względu ważne jest, aby ze szczególną czujnością wybierać produkty spożywcze w swojej codziennej diecie.
Alergie pokarmowe w ciąży. Czy mogą mieć wpływ na dziecko?
Nawet jeśli przed zajściem w ciążę nie znałaś problemów z alergią pokarmową, istnieje duże ryzyko, że pojawią się one właśnie w tym czasie. Należy mieć na uwadze, że bagatelizowanie występowania alergii pokarmowej oraz brak przestrzegania diety eliminacyjnej podczas ciąży mogą wywołać powikłania okołoporodowe, podnosić ryzyko wystąpienia alergii u dziecka, a w skrajnych przypadkach stać się przyczyną uszkodzenia płodu.
Alergie powstają w wyniku niewłaściwej reakcji układu immunologicznego na określone produkty spożywcze. Badania w tym kierunku najlepiej wykonać już na etapie przygotowań do zajścia w ciążę. W ten sposób upewnisz się, że problem alergii lub nietolerancji pokarmowej Cię nie dotyczy. Chociaż oba pojęcia bywają używane zamiennie, w rzeczywistości wskazują one na dolegliwości o różnym podłożu. Kluczową różnicą pomiędzy nimi jest czas pojawienia się objawów. U osób cierpiących na alergię, objawy występują najpóźniej po około 2h od momentu kontaktu z alergenem. W przypadku nietolerancji pokarmowej, objawy pojawiają się nawet po kilku dniach, co utrudnia wskazanie składnika wywołującego dolegliwości.
Najczęściej występujące alergie pokarmowe w ciąży
Składniki, które często są przyczyną alergii lub nietolerancji pokarmowej w ciąży, to przede wszystkim:
• zboża i zawarty w nich gluten
• jaja
• ryby i owoce morza,
• mleko i przetwory mleczne np. sery, kefiry i jogurty,
• pomidory,
• soja,
• orzeszki ziemne,
• seler.
Niestety, wiele z tych składników – a szczególnie zboża, jaja oraz mleko – znajduje się w wielu produktach spożywczych, przez co ich eliminacja jest utrudniona.
Alergia pokarmowa w ciąży – objawy
Alergie mogą objawiać się na wiele sposobów. Wiele z tych objawów ma uciążliwy charakter i może znacząco wpływać na poczucie komfortu oraz codzienne funkcjonowanie. Podczas ciąży, cały organizm, w tym również i układ immunologiczny, pracuje nieco inaczej. Z tego względu, u przyszłej mamy istnieje ryzyko zaostrzenia się nieprzyjemnych objawów.
Co ciekawe, w przypadku kobiet, które przed ciążą zmagały się z objawami alergii lub nietolerancji pokarmowej, po zajściu w ciążę objawy te mogą się zarówno nasilić, jak i złagodnieć lub nawet całkowicie ustąpić. Dużą rolę odgrywa pod tym względem stosowana dieta oraz skuteczna eliminacja składników, które mogłyby zaostrzać objawy alergii/nietolerancji pokarmowej.
Najczęstsze objawy alergii i nietolerancji pokarmowych to:
• wzdęcia,
• bóle brzucha,
• zaparcia,
• wymioty,
• biegunki,
• bóle mięśni i stawów,
• bóle głowy,
• zmiany na skórze, np. trądzik lub wysypka,
• pogorszenie wzroku,
• gorsze samopoczucie,
• obrzęki w obrębie ust i języka,
• uczucie pieczenia w jamie ustnej.
Jeśli objawy alergii i nietolerancji pokarmowej nie ustępują, mogą one prowadzić do przewlekłego stanu zapalnego w organizmie. Rezultatem może być niedobór podstawowych składników odżywczych dbających o zdrowie mamy oraz dziecka. Co gorsza, podnosi się ryzyko przedwczesnego porodu, wystąpienia poważnych powikłań okołoporodowych, a także pojawienie się alergii u dziecka.
Alergia na pokarmy w ciąży – jak leczyć?
Dla kobiet w ciąży, większość leków na alergię jest zabronionych lub niewskazanych. W takim razie, jak należy poradzić sobie z nieustępującymi objawami, które mogą być groźne dla zdrowia mamy i dziecka? Podstawą przy leczeniu alergii lub nietolerancji pokarmowej w ciąży jest przestrzeganie diety eliminacyjnej i wykluczenie tych składników, które mają działanie alergizujące.
Dietę eliminacyjną należy stosować pod nadzorem wyspecjalizowanego lekarza, a najlepiej dietetyka klinicznego. Jest to szczególnie ważne z tego względu, że niewłaściwie prowadzona dieta może prowadzić do niedoborów kluczowych witamin i składników mineralnych, co może mieć niekorzystny wpływ na zdrowie przyszłej mamy oraz jej dziecka.
Prawidłowa dieta eliminacyjna w ciąży powinna bazować na założeniach zdrowego odżywiania, a zatem musi być:
• odpowiednio zbilansowana pod względem niezbędnych witamin oraz składników mineralnych, które są ważne zarówno dla mamy, jak i dziecka,
• zróżnicowana i bogata w produkty charakteryzujące się wysoką wartością odżywczą (z wykluczeniem żywności wysoko przetworzonej),
• dopasowana pod względem kaloryczności do zapotrzebowania energetycznego przyszłej mamy. Zapotrzebowanie kaloryczne zmienia się w zależności od trymestru ciąży.
Czy dieta pudełkowa w ciąży to dobry pomysł?
Nasilone objawy alergii czy nietolerancji pokarmowej mogą negatywnie wpływać na samopoczucie, a nawet zdrowie przyszłej mamy. Na szczęście, problemy z zaparciami w ciąży, jak również inne nieprzyjemne objawy można załagodzić lub całkowicie wyeliminować za pomocą odpowiednio skomponowanej diety. Samodzielnie skomponowanie zbilansowanej diety eliminacyjnej nie jest łatwe. Niewłaściwa, zbyt uboga w witaminy i składniki mineralne dieta może skutkować niedoborem kluczowych dla zdrowia składników. Rozwiązaniem jest dieta pudełkowa w ciąży. To wygodna i bezpieczna opcja dla przyszłych mam, które nie zawsze mają czas na samodzielnie komponowanie i przygotowywanie zdrowych posiłków. Nasza dieta pudełkowa Mom2Be opiera się na bezpiecznych dla kobiet w ciąży składnikach i nie zawiera produktów o silnych właściwościach alergizujących. Dieta występuje w 3 wersjach kaloryczności, które są dopasowane do potrzeb kobiet w każdym trymestrze ciąży.
Zauważyłaś u siebie wystąpienie objawów mogących wskazywać na alergię lub nietolerancję pokarmową w ciąży? Każdy objaw warto skonsultować z lekarzem, który w razie potrzeby zaleci dietę eliminacyjną lub metody leczenia bezpieczne dla kobiet w ciąży. Pamiętaj, że najważniejsza jest samoobserwacja organizmu. Dzięki temu lekarz, będzie mógł postawić diagnozę na podstawie wszystkich Twoich objawów.
Dieta pudełkowa dla kobiet w ciąży - czy warto?
Właściwie zbilansowana, bogata w składniki odżywcze dieta w okresie ciąży ma szczególne znaczenie. Korzystnie oddziałuje na samopoczucie i utrzymanie prawidłowego przyrostu wagi u przyszłej mamy, jak również na prawidłowy rozwój maluszka w jej brzuchu. Na co przede wszystkim powinna zwrócić uwagę kobieta w okresie ciąży? Kluczowe jest spożywanie regularnych posiłków, unikanie żywności przetworzonej, eliminacja z diety produktów, które mogłyby zaszkodzić dziecku, a także dbanie o właściwy bilans składników odżywczych w dziennym jadłospisie. Konieczne jest również skrupulatne pilnowanie wysokiej jakości oraz bezpieczeństwa mikrobiologicznego spożywanych produktów.
Dieta a ciąża – co warto wiedzieć?
Ciąża jest wyjątkowym czasem w życiu każdej kobiety. To okres, w którym przyszła mama powinna znaleźć więcej czasu dla siebie. Niestety, częste wizyty u lekarza, przygotowania do narodzin dziecka oraz wprowadzenie nowych nawyków żywieniowych potrafią pochłaniać mnóstwo czasu.
Wbrew pozorom, dieta a ciąża są ze sobą ściśle powiązane. To, co spożywasz przez całą ciążę, ma znaczenie z wielu powodów. Prawidłową dietę w ciąży należy traktować priorytetowo, ponieważ stanowi ona solidny fundament dla zdrowia mamy, jak również rozwijającego się maleństwa. Spożywając starannie skomponowane i bogate w składniki odżywcze posiłki, wspierasz prawidłowy przebieg ciąży. Warto też wiedzieć, że odpowiednio zbilansowana dieta pomaga zredukować dokuczliwe ciążowe dolegliwości, takie jak poranne nudności, wzdęcia, zaparcia czy uczucie przemęczenia.Doskonałą propozycją dla przyszłych mam jest dieta pudełkowa Mom2Be od BeDiet Catering, która w pełni zaspokaja zwiększone zapotrzebowanie na składniki odżywcze u kobiet w ciąży.
Zalety diety pudełkowej dla kobiet w ciąży
• W okresie ciąży mało która mama znajduje czas, aby samodzielnie komponować odpowiednio zbilansowane, pełnowartościowe menu na każdy dzień. Dieta pudełkowa dla kobiet w ciąży Mom2Be została opracowana przez zespół doświadczonych dietetyczek klinicznych, co daje pewność właściwego bilansu wartości odżywczych oraz odpowiedniej zawartości witamin i minerałów w całodziennym jadłospisie.
• Przyszłe mamy muszą z dużą ostrożnością podchodzić do kupowanych produktów i upewnić się, czy są one bezpieczne dla dziecka. Korzystając z diety pudełkowej dla kobiet w ciąży masz pewność, że każdy składnik jest w pełni bezpieczny i odpowiedni dla Twojego maluszka. W menu nie znajdziesz produktów z niepasteryzowanego mleka, ryb wędzonych na zimno ani serów pleśniowych. Co więcej, przygotowując posiłki samodzielnie lub kupując gotowe produkty nie masz pewności co do pochodzenia oraz świeżości poszczególnych składników.
• Dieta pudełkowa dla kobiet w ciąży Mom2Be to gwarancja bezpieczeństwa mikrobiologicznego. Nad jakością przygotowywanych dań czuwa cały sztab wykwalifikowanych kucharzy. Ponadto posiłki przechodzą restrykcyjną kontrolę na każdym etapie, począwszy od sprawdzania jakości dostarczanych do kuchni składników, aż po pakowanie gotowych już dań.
• Wybierając dobrą dietę pudełkową dla kobiet w ciąży, oszczędzasz mnóstwo czasu, który zajęłoby Ci komponowanie zbilansowanego menu, zakupy oraz szykowanie codziennych posiłków. Zyskujesz wolny czas, który możesz wykorzystać np. na przygotowywanie dziecięcej wyprawki lub po prostu błogi odpoczynek. Warto, aby przyszła mama doceniała każdą wolną chwilę – już wkrótce może do takich chwil zatęsknić!
• Cennym wsparciem dla ciężarnej kobiety jest stała opieka dietetyka. Specjalista w razie potrzeby może udzielić porady odnośnie kaloryczności posiłków czy odpowiedniego bilansu składników pokarmowych w codziennej diecie. Ponadto dietetyk rozwieje wszelkie wątpliwości dotyczące prawidłowego odżywiania w okresie ciąży.
Dieta pudełkowa dla kobiet w ciąży – czy warto?
U kobiet w ciąży, zapotrzebowanie na wiele składników odżywczych znacznie wzrasta. Z tego względu trudniej jest zaspokoić potrzeby żywieniowe, komponując posiłki samodzielnie. Korzystanie z diety pudełkowej przygotowanej przez profesjonalnych dietetyków to dla przyszłych mam nie tylko oszczędność czasu, ale przede wszystkim pewność, że dziecko otrzymuje wszystkie kluczowe składniki potrzebne mu do prawidłowego rozwoju. Dzięki odpowiednio skomponowanej diecie, mama może zadbać o swoje zdrowie, zminimalizować nieprzyjemne dolegliwości i ograniczyć ryzyko wystąpienia niedoborów pokarmowych, które mogłyby mieć wpływ na rozwój maluszka w życiu płodowym.
Jaka dieta pudełkowa w ciąży? Opinie
Oczywiście, nie każda dieta pudełkowa jest warta polecenia. Z uwagi na szczególne wymagania dotyczące żywienia w okresie ciąży, kobieta ciężarna powinna szczegółowo przyjrzeć się diecie, z której zamierza skorzystać. W wyborze optymalnej diety pudełkowej pomocne mogą być opinie innych mam, które również zdecydowały się wybrać opracowany przez dietetyków program żywieniowy.
Dieta pudełkowa dla kobiet w ciąży Mom2Be to kompleksowy program odżywiania. Skierowany jest do kobiet, które chcą mieć pewność, że stosują najlepszą, bezpieczną dietę dla swojego maluszka. Skomponowany przez doświadczonych dietetyków, pełnowartościowy jadłospis pozwala obniżyć ryzyko występowania typowych dolegliwości, które są dobrze znane wielu przyszłym mamom – nudności, wzdęć, zaparć czy uczucia przewlekłego zmęczenia.
Dieta pudełkowa dla kobiet w ciąży – Warszawa
Poszukujesz sprawdzonej diety pudełkowej dla kobiet w ciąży w Warszawie? Mom2Be to profesjonalnie opracowany plan żywieniowy odpowiadający na potrzeby kobiet w każdym trymestrze ciąży. Starannie dobrane, wysokiej jakości składniki dają Ci pewność, że spożywane posiłki są bezpieczne dla Twojego maleństwa. Zróżnicowane, wartościowe, a przy tym niezwykle apetyczne posiłki zapewniają energię i dobre samopoczucie na cały dzień!
Pamiętaj, że stosowanie odpowiednio skomponowanej diety zwiększa szanse na zdrowy przebieg ciąży i rozwiązanie, a ponadto wspiera szybką regenerację i powrót do właściwej wagi po porodzie.
Dieta bez laktozy i glutenu - czy da się to pogodzić?
Moda na dietę bezglutenową i dietę bez laktozy spowodowała, że wiele osób bez konkretnych ku temu przesłanek wykluczyła ze swojej diety produkty zawierające gluten oraz laktozę. Powodem miała być ich rzekoma szkodliwość oraz niekorzystny wpływ na sylwetkę. Badania naukowe nie potwierdzają jednak tego twierdzenia. Wręcz przeciwnie, zdaniem dietetyków u osób zdrowych nie ma wskazań do wprowadzenia diety bez laktozy i glutenu. Zwłaszcza, że stosowanie diety eliminacyjnej na własną rękę może skutkować niedoborem kluczowych składników odżywczych w codziennym menu. A to już prosta droga do poważniejszych konsekwencji zdrowotnych.
Dieta bez laktozy i glutenu – dla kogo?
Eliminacja produktów zawierających laktozę oraz gluten jest wskazana dla osób, które po ich spożyciu zmagają się z dolegliwościami mogącymi świadczyć o nietolerancji, alergii lub nadwrażliwości.
Zaleceniem do wykluczenia z diety glutenu są: celiakia, alergia na gluten oraz nietolerancja glutenu. W przypadku tych przypadłości, wprowadzenie diety bez glutenu jest wręcz koniecznym elementem leczenia umożliwiającym złagodzenie dokuczliwych objawów i poprawę zdrowia.
Alergia pokarmowa a nietolerancja pokarmowa. Czym się od siebie różnią?
Określony składnik pokarmowy, który u wielu osób nie wywołuje problemów i jest dobrze tolerowany przez organizm, u niektórych może prowadzić do pojawienia się nieprzyjemnych objawów. Nadwrażliwość pokarmowa nie należy dziś do rzadkości i zmaga się z nią coraz większa liczba osób. Co więcej, nie tak łatwo jest zdiagnozować podłoże tego rodzaju dolegliwości. Wbrew często powtarzanej opinii, alergia pokarmowa i nietolerancja nie są jednym i tym samym. Tych dwóch pojęć nie należy używać zamiennie, ponieważ oznaczają one dwie różne przypadłości.
Ogólnie rzecz biorąc, terminem nadwrażliwości określane są powtarzalne objawy chorobotwórcze, które pojawiają się wskutek kontaktu z określonym czynnikiem (np. składnikiem pokarmowym). Ten sam czynnik nie wywołuje niepokojących objawów u osób zdrowych.
Wyróżniamy dwa rodzaje nadwrażliwości pokarmowej – alergiczną oraz niealergiczną. Pierwszy rodzaj określa alergie pokarmowe, w których występuje mechanizm IgE-zależny. Niektóre białka obecne w diecie, tzw. antygeny, prowadzą do powstania przeciwciał klasy IgE. W przypadku pozostałych reakcji, mamy do czynienia z niealergicznymi reakcjami pokarmowymi.
Alergie pokarmowe są ściśle powiązane z występowaniem przeciwciał w organizmie, czego wynikiem jest pojawienie się niepożądanej reakcji. Nadwrażliwość pokarmowa niealergiczna także wywołuje uciążliwe objawy w wyniku reakcji na określone składniki, ale w tym procesie nie uczestniczy system immunologiczny. Do niealergicznych nadwrażliwości pokarmowych zaliczamy przede wszystkim:
• celiakię, która bywa określana również jako glutenozależna choroba trzewna lub enteropatia glutenowa
• niealergiczną nadwrażliwość na laktozę, która objawia się trudnościami w strawieniu tego składnika. Jest to efektem niedostatecznej ilości enzymu odpowiadającego za jej trawienie
• zaburzenia funkcji trawiennej jelit występujące po spożyciu glutenu
Dieta bez laktozy i glutenu – czy jest bezpieczna?
Niekiedy zdarza, że jedna osoba zmaga się jednocześnie z nadwrażliwością na dwa składniki pokarmowe, np. na gluten i laktozę. W takiej sytuacji, dieta bez laktozy i glutenu jest jak najbardziej wskazana i może przyczynić się do poprawy stanu zdrowia. Bardzo ważne jest, aby nie stosować takiej diety przez długi czas bez nadzoru dietetyka, który zadba o jej odpowiednie zbilansowanie i zniweluje ryzyko pojawienia się niedoborów ważnych składników odżywczych, w tym witamin z grupy B, błonnika pokarmowego oraz minerałów takich jak wapń, magnez oraz cynk. Prowadzona pod kontrolą dietetyka, dieta bez glutenu i laktozy może być w pełni bezpieczna i dostarczać organizmowi kompleks niezbędnych dla zdrowia składników odżywczych.
Warto mieć na uwadze, że długotrwała eliminacja laktozy w diecie może być przyczyną pojawienia się nabytej nietolerancji laktozy. Jest to wynikiem obniżonej produkcji enzymu, który jest odpowiedzialny za jej trawienie. Z tego względu, nie należy unikać laktozy bez wyraźnych ku temu wskazań.
Dieta bez glutenu i laktozy – co jeść?
W diecie bez laktozy, nie jest konieczna całkowita eliminacja wszystkich przetworów mlecznych. Niektóre produkty fermentowane, np. kefiry, charakteryzują się niższą zawartością laktozy i dzięki temu są lepiej tolerowane przez organizm. Warto uwzględnić je w swojej diecie z uwagi na dużą ilość wartościowego białka, wapnia, a także cennych probiotyków, które wzmacniają mikroflorę jelitową. Na rynku jest również dostępnych coraz więcej produktów mlecznych bez laktozy, które są bezpieczne dla osób cierpiących na nadwrażliwość pokarmową. Aby uniknąć niedoboru wapnia, magnezu oraz cynku, warto wybierać przepisy na posiłki bez laktozy zawierające takie składniki jak soja, soczewica, kasze oraz nasiona, np. dyni i słonecznika.
Przy diecie bezglutenowej bardzo ważne jest, aby zwracać szczególną uwagę na produkty wybierane w sklepach. Niestety, półki z żywnością bezglutenową aż uginają się od wysokoprzetworzonej żywności, która z pewnością nie stanowi dobrego wyboru dla zdrowia. Z wyjątkową ostrożnością należy również podchodzić do pieczywa bezglutenowego. Często zawiera ono mąkę kukurydzianą lub ryżową, które są ubogie w składniki odżywcze. Z kolei wybierając bezglutenowy makaron, upewnij się, czy w jego składzie znajduje się mąka gryczana.
Dieta bez glutenu w dużej mierze powinna opierać się o kasze, takie jak np. kasza jaglana, gryczana, quinoa czy amarantus. Stanowią one bogate źródło składników odżywczych, które w diecie bez glutenu grają szczególną rolę.
Dodatkowo warto zadbać o to, aby w diecie bez glutenu nie zabrakło bogatych w witaminy i składniki mineralne warzyw strączkowych, orzechów oraz nasion. Urozmaicona dieta pozwoli uniknąć niedoborów składników odżywczych, które są fundamentalne dla zdrowia i prawidłowego funkcjonowania organizmu.
Dieta o niskim IG - dla kogo jest najlepsza?
Osoby zainteresowane zdrowym odżywianiem z pewnością wielokrotnie słyszały o indeksie glikemicznym produktów spożywczych, jednakże mało kto potrafi wyjaśnić, co tak naprawdę oznacza to pojęcie. Indeks glikemiczny, czyli w skrócie IG, określa szybkość wzrostu stężenia glukozy w surowicy krwi po spożyciu określonego produktu. Im bardziej wzrasta stężenie glukozy we krwi, tym wyższa jest wartość indeksu glikemicznego.
Na czym polega dieta o niskim IG i dla kogo jest zalecana?
Pojęcie indeksu glikemicznego zostało po raz pierwszy użyte w 1980 roku przez naukowca Michela Montignaca. Dieta o niskim IG zalecana jest osobom cierpiącym na nadwagę, otyłość, cukrzycę czy insulinooporność. Jest pomocna w hamowaniu ochoty na słodycze, nadmiernego apetytu, a także zmniejszaniu ospałości po spożyciu posiłku. Stosowanie się do zasad tej metody odżywiania korzystnie wpływa na samopoczucie, dodaje energii oraz wspiera koncentrację. Dieta ta nie jest natomiast wskazana dla osób, które cierpią na schorzenia układu pokarmowego i powinny przede wszystkim stosować dietę lekkostrawną.
Podstawą diety o niskim IG jest unikanie spożywania produktów, które mogą powodować gwałtowne wahania poziomu glukozy. Bardzo istotny jest przy tym nie tylko wybór odpowiednich artykułów spożywczych, ale również sposób ich przygotowania. Zalecane jest przede wszystkim spożywanie posiłków:
-przygotowanych na parze,
-nierozgotowanych,
-opartych na produktach pełnoziarnistych,
-jak najmniej przetworzonych,
-zawierających białko oraz tłuszcze, najlepiej roślinne
-pozbawionych dodatku rafinowanego, białego cukru.
Poznaj produkty o niskim indeksie glikemicznym
Aby wprowadzić dietę o niskim IG w życie, najpierw trzeba dokładnie zapoznać się z podziałem produktów w zależności od wartości indeksu glikemicznego. Podział ten obejmuje produkty o niskim, średnim oraz wysokim IG.
• produkty o IG < 55 mają niski indeks glikemiczny • produkty o IG w zakresie 55-70 posiadają średni indeks glikemiczny • produkty o IG > 70 mają wysoki indeks glikemiczny
Produkty o niskim indeksie glikemicznym to przede wszystkim zielone warzywa, owoce jagodowe, produkty pełnoziarniste, orzechy, pestki oraz nasiona, mięso, ryby, jaja oraz nabiał. Warto wiedzieć, że dodatnie białka oraz tłuszczu do posiłku pozwala obniżyć jego indeks glikemiczny.
Problemy z gospodarką węglowodanową – czego nie jeść?
Osoby, które zmagają się z problemami z gospodarką węglowodanową najczęściej cierpią na insulinooporność lub cukrzycę.
W diecie o niskim IG bezwzględnie należy unikać produktów posiadających wysoki indeks glikemiczny. Należą do nich przede wszystkim produkty cukiernicze, słodycze, wyroby z białej mąki (w tym białe pieczywo), biały ryż, napoje słodzone, gotowe płatki śniadaniowe, kasza manna, makaron pszenny oraz daktyle.
Należy pamiętać o tym, że duży wpływ na wartość glikemiczną produktów ma sposób ich przygotowania. Dla przykładu, puree z ziemniaków posiada wyższe IG, niż ugotowane ziemniaki w całości. Stopień przetworzenia oraz rozdrobnienia produktów przyczynia się do wzrostu poziomu IG.
Dieta o niskim IG - jadłospis
Ważną zasadą jest przestrzeganie odpowiednich przerw pomiędzy posiłkami, dzięki czemu insulina może opaść do prawidłowego poziomu. Ponadto, właściwe rozplanowanie posiłków usprawnia perystaltykę jelit i sprzyja utrzymaniu korzystnej mikroflory jelitowej.
Dzienny jadłospis powinien opierać się na produktach jak najmniej przetworzonych, pełnoziarnistych i pozbawionych cukru, a w posiłkach nie powinno zabraknąć białka oraz tłuszczów. Najprostszą metodą na wprowadzenie tego sposobu odżywiania jest dieta pudełkowa o niskim IG.
